Ηταν πριν 2 χρονια,την πιο κουραστικη εποχη,περιοδος προετοιμασιας για Πανελλαδικες εξετασεις..
Δεκεμβρης μηνας,οι γονεις μου ελειπαν ταξιδι κ στο σπιτι ημουν μονο εγω κ ο αδερφος μου,μια Δευτερα γυρνωντας κουρασμενη απο το φροντιστηριο αναρωτιομουν τι να παραγγειλω (καθως το να μαγειρεψω με τετοια κουραση ηταν αδυνατο!) Ημουν αναμεσα σε σουβλακια κ κλαμπ σαντουιτς,παρ ολο που ηθελα σουβλακια καατεληξα σε κλαμπ σαντουιτς λογω του οτι το προτιμουσε ο αδερφος μου,φτανωντας σπιτι παραγγελνω κ περιμενω..
η παραγγελια αργησε κ εγω ψιλονευριασα,παιρνω τηλ το μαγαζι κ απο οτι φανηκε ειχα μπερδευτει κ ειχα στειλει το delivery-boy σε αλλη περιοχη,
σε 10 λεπτα χτυπα το κουδουνι ενω ξεντυνομουν,με ενα τζιν κ ενα φανελακι ανοιγω καθως περιμενα την αδερφη μου.
Με το που ανοιγω την πορτα εμεινα αναυδη,ο πιο ωραιος ντελιβερυ που ειχα δει ποτε στεκοταν μπροστα μου κ μου χαμογελουσε,χαμογελασα κ εγω...του δινω 50 ευρω κ δεν ειχε ρεστα ετσι παει σε ενα κοντινο περιπτερο,μεχρι να ερθει η καρδια μου παει να σπασει,χτυπαει τοσο γρηγορα...
το μυαλο μου παιρνει χιλιαδες στροφες,δεν ξερω τι να κανω,το μονο που θελω ειναι να ξαναδω τον ομορφο μελαχρινο ντελιβερυ!
Ερχεται τελικα,μου δινει τα ρεστα,του αφηνω μπουρμπουαρ δεν ξερω καν ποσο...ολη την ωρα χαμογελαμε ο ενας στον αλλον κ φευγωντας,μου λεει τα ξαναλεμε κ μου κλεινει το ματι...
Εγω εβραζα απο μεσα μου, δεν το πιστευω οτι δεν εκανε κινηση!!! δεν το πιστευω!! ελεγα κ ξαναελεγα μεσα μου!
Στο μυαλο μου ηρθε το γνωστο λατινικο ρητο carpe diem, δεν επρεπε να χασω την ευκαιρια,δεν επρεπε να τον αφησω να φυγει ετσι!
Αμεσως ξανατηλεφωνω στο μαγαζι κ παραγγελνω κρεπα,σε λιγοτερο απο δεκα λεπτα χτυπα το κουδουνι..
Εν τω μεταξυ ειχα σκεφτει οτι κ ο ιδιος να μην ερθει θα δωσω σε οποιον ερθει τον αριθμο μου για να του τον δωσει...
Ευτυχως ηταν ο ιδιος...μου χαμογελα κ μου λεει να μαι παλι
τον χαιρετω κ εγω κ αφου τον πληρωνω του λεω την θανατηφορα ατακα ενω η καρδια μου κοντευει να σπασει απο τους δυνατους χτυπους! Πριν που εφυγες,ξεχασες κατι.. ξαφνιασμενος με ρωταει, Τι?
Τον αριθμο μου του λεω,
αυτος μενει εκπληκτος κ βγαζει το κινητο του να σημειωσει το νουμερο μου...
αφου το σημειωνει,συστηνομαστε,
Χρηστος-Αρτεμη....
Φευγει κ εγω αισθανομαι απιστευτα ομορφα,ο φτερωτος ερωτας με χτυπησε με τα βελη του για τα καλα!!!
Απο την ταραχη δεν εφαγα τιποτα.....
5 λεπτα αργοτερα μου στελνει μηνυμα οτι ειμαι πανεμορφη...λιγες μερες αργοτερα βγηκαμε κ απο τοτε ειμαστε μαζι κ αγαπιομαστε καθε μερα κ περισσοτερο...
(αυτη ειναι η δικια μου ιστορια αγαπης,θα τρελαινομουν να την δω να σκηνοθετηται,το ιδιο κ ο Χρηστος νομιζω,αν τυχον επιλεγει θα ειναι εκληξη για αυτον,δεν του ειπα τπτ....14/2 κλεινουμε 26 μηνες!!!)
Φιλακια πολλα σε ολους,μακαρι να εχετε ολοι μια ομορφη ιστορια αγαπης!!!
Post new Comment