Η δική σου ιστορία αγάπης γίνεται ταινία.

Γεια σας. Δεν ξέρω αν εχει ενδιαφέρον αλλα για μενα ειναι μια απο τις πιο ρομαντικες στιγμες που εχω ζησει. Εγώ λοιπόν το 1997 ημουν dj σε ενα μεγαλο disco club στον σταυρο θεσσαλονικης. Εκει γνωρισα την adriana απο το Βελιγράδι. Περασαμε ενα μηνα απιθανο και στο τελος του καλοκαιριου εφυγε.

Ο αποχαιρετισμος ηταν πολυ δυσκολος και για τους δυο και εγινε με πολυ πονο και κλαμα. Η κοπελα βεβαια ειχε την εντυπωση οτι ηταν απλα ενα summer love και οτι θα την ξεχνουσα ενω εγω τις ειχα υποσχεθει οτι θα παω να την βρω στην χωρα της. Περασαν λοιπόν μερικες μερες και εγω αρχισα να πεφτω σε μελαγχολια. Ούτε μουσικη να παιξω ειχα ορεξη ουτε τιποτε.

Το αφεντικο του club λοιπων ενα βραδυ με πηρε σε μια γωνια και μου δινει 1000 μαρκα και μου λεει να φυγω και να παω να την βρω. Την αλλη μερα ημουν στο αεροδρομιο και πετουσα για βελιγραδι. Πηρα ενα ταξι και πηγα σε ενα ξενοδοχειο απεναντι απο το σπιτι της αδιαφορωντας για το οτι ηταν το ακριβοτερο σε ολη την σερβια.Αφου βολευτικα σχετικα εφυγα και πηγα να την βρω. Μπαινω στην πολυκατοικια της και ανεβαινω στον δευτερο οροφο και χτυπαω την πορτα της. Η πορτα ανοιγει και με το που με βλεπει η adriana λιποθυμα στην αγκαλια μου. στην κυριολεξια. Την μεταφερω στον καναπε στο σπιτι και συνερχετε .Πεφτει στην αγκαλια μου και αρχιζει να με φιλα και να μου λεει οτι δεν το πιστευει οτι ειχα ερθει εκει. Να μην τα πολυλογω περασαμε φανταστικα 3 μερες στον δουναβη και στο Βελιγράδι ωσπου ηρθε η ωρα να φυγω.Στο αεροδρομιο διαδραματιστικαν σκηνες απο το casablanka για οσους το εχουν δει. Αν ενδιαφερει εχω πολλες λεπτομερειες να πω ακομη αλλα ασχετα αν γινει αυτη η ιστορια ευχομαι σε ολους να την ζησουν.