Η δική σου ιστορία αγάπης γίνεται ταινία.

Όταν ήμουν πολύ μικρή είχαμε με τη μαμά μου ένα σπίτι στη Θεσσαλονίκη οπού πηγαίναμε για διακοπές κάθε καλοκαίρι.Στη γειτονιά μου είχα φίλους και φίλες και παίζαμε ξεγνοιαστα για ώρες.Εκεί γνώρισα και κάποιο παιδί οπου μου έμενε στο μυαλό για πολλά χρόνια..Τον λαχταρούσα κάθε φορά που πήγαινα.Ηταν το στανταρ όταν κατεβαίνω για παιχνίδι να τον αναζητάω.Το ίδιο κ εκείνος ομως είμασταν τόσο μικρόι που αυτό που αισθανόμασταν δε μπορούσαμε να καταλάβουμε τί είναι.Κάθε φορά που τον κοιτούσα από τότε έτρεμα και δεν ήξερα πως να φερθώ.Κ εκείνος το ίδιο ένιωθε. το καταλάβαινα απ τον τρόπο που με κοιτούσε.Πρέπει να είμασταν κάπου έξι χρονών όταν γνωριστήκαμε για πρώτη φορά.Κάθε καλοκαίρι τα ίδια κ τα ίδια,μέχρι και την πέμτη δημοτικού.Εγώ ήμουν και καλά η ωραία της γειτονιάς που με ήθελαν πολλά αγόρια.Μου έκαναν καντάδες κάτω απ το παράθυρό μου είτε παίζανε ξύλο για το ποιός θα είναι ο νικητής που θα τα φτιάξει μαζί μου.Αυτός που ήμουν ερωτευμένη ήταν ο αδιάφορος.Δε μου έδινε πολύ αξία γιατί θα το περνα πάνω μου.Τί ωραία όμως χρόνια.!!Γύρω στα έντεκα μου χρόνια αναγκάστικα να μετακομήσω στην Αθήνα.Η μητέρα μου έχει σπίτι στη Θεσσαλονίκη οπου τόσα χρόνια μένει η γιαγιά μου.

Ο λόγος όμως που εξαφανιστήκαμε και δε ξαναπατήσαμε σ εκείνο το σπίτι ήταν η συμπεριφορά της γιαγιάς μου.Ημουν ήδη πολύ μικρή και όταν έφυγα δε πρόλαβα να δώσω αναφορά σε κανέναν για το που θα είμαι.Εχασα όλες μου τις επαφές και δεν είχα και το δικαίωμα ούτε μπορούσα λόγω της ηλικίας μου να ξαναπάω εκεί.Τ έχασα όλα.όλα τα απογευματα με τους φίλους μου,όλες τις περιπέτειες ψάχνοντας σε εγκαταλειλημένα σπίτια μα κυρίως τον Αλέξανδρο όπου δεν έφευγε στιγμή απ το μυαλό μου για χρόνια.Εκανα πολλές προσπάθειες να μάθω κάτι απ τη γειτονιά έστω να τον βρώ αλλά μάταια.Παραιτήθηκα και είχα σκοπό πως όταν θα μεγαλώσω και θα μπορώ να κάνω ταξίδια μόνη μου θα πάω να τον βρω.

Αφού συνέχιζα τη ζωή μου κανονικά μια μέρα ενώ καθόμουν στον υπολογιστή μου ήρθε ένα μήνημα στο facebook.΄΄Μαριανίνα εσύ είσαι?Είμαι η χρύσα η κοπέλα που παίζαμε μαζί κούκλες στην γειτονιά στη Θεσσαλονίκη΄΄Τρελάθηκα.Κόντεψα να πέσω κάτω κυριολεκτικά απ την χαρά μου.!!!Ναι ένα σημάδι ζωής.Δεν άργησα να επικοινωνήσω και να κανονήσω συνάντηση μαζί της.Συναντηθήκαμε Αθήνα γιατί εδώ σπουδάζει.Την ρώτησα αν είχε κανένα τηλ από τα παιδιά εκείνα κ μου είπε.Δυστηχώς έχω χάσει επαφές αλλά έχω μόνο ένα.Σκέφτηκα εγώ μήπως ήταν του Αλέξανδρου...περίμενα κάποια δευτερόλεπτα ελπίζοντας πως θα είχε το τηλ του.΄΄Εχω του Νίκου απ την γειτονιά τον θυμάσαι?΄΄μου λέει.Χάρηκα κ για αυτόν κ εκείνος μου είχε λείψει πολύ έτσι κ αλλιώς.Δεν έδωσα σημάδι ζωής για χρόνια εξάλλου.Τον Πήρα τηλ ,τρελάθηκε μόλις του είπα ποιά είμαι.Χαρές γέλια στο τηλ πόσο μου είχε λείψει..!!!Δεν είχα όμως ελπίδα για τον άλλον αφού από παιδιά δν έκαναν σχεδόν καθόλου παρέα.Τον ρώτησα που είναι και μου λέει πως ειναι εμπορικό ναυτικό και σπουδάζει κάνει και πολλά ταξίδια.Κάποια στιγμή μου λέει στο τηλ.<<μάντεψε με ποιόν είμαι εμπορικό ναυτικό?>>λέω με ποιόν..?<<Τον Αλέξανδρο τον θυμάσαι?με αυτόν>>ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ΔΕ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ..!!!

Nόμιζα οτι ήταν όνειρο απιστευτο.έτρεμα ολόκληρη.Η φωνή μου το σώμα μου μουδιασμένο.μου τον έδωσε στο τηλ και μόλις ακουσα τη φωνή του ξέσπασα σε κλάματα..ΤΟν περίμενα Αθήνα...συναντηθήκαμε μετά από 8 ολόκληρα χρόνια.Ανοίξαμε όλα μας τα χαρτια και τα είιπαμε όλα.Μου εξομολογήθηκε οτι ήταν τρελά ερωτευμένος μαζί μου από μικρός και πως είχε βάλει κ εκείνος στόχο να με ψάξει όταν ερχόταν στη Αθήνα.Τώρα τα λόγια είναι περιτά .Είμαστε μαζί και κάποιες φορές έρχετε στην Αθήνα για να συναντιόμαστε.Είμαστε περισσότερο ερωτευμένοι από ποτε΄.!!!Είχε αναρωτηθεί τόσες φορές για το που είμαι,,ρώτησε και τη γιαγιά μου αλλά δε πήρε καμία απάντηση γιατί ούτε εκείνη ήξερε ούτε ξέρει ακόμα για το που είμαστε.Αυτό ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.είναι πολύ φτωχά αυτά τα λόγια μου για να σας περιγράψω την κατάσταση όπως την νιώσαμε εγ ω και ο ίδιος.Το τραγικό της υπόθεσης είναι πως ήταν η πρώτη φορά και των δυο μας σε ερωτική επαφή..!! Τον αγαπάω κ μ αγαπάει και θα ανέβω πάλι τα Χριστούγεννα να τον δω και να θυμηθούμε όλα τα γεγονότα αναλυτικά!!To όνομα μου είναι Μαριανίνα.Ξέρω πως ίσως να μην είμαι και τόσο καλή στη έκθεση και ίσως να μη σας δίνω στο κείμενό μου πολλές λεπτομέρειες..ομως η ιστορία έχει κ άλλα πάρα πολλά ενδιάμεσα που ίσως σας ενδιέφερε απλά δε μπορώ να τα γράψω..καλή σας επιτυχία..!!