Αλλόκοτη, ιστορία που την ξέρω μόνο από τη δίκια μου μεριά, τον Νίκο δεν τον έχω ρωτήσει ποτέ για να μου δώσει τη δική του πλευρά της ιστορίας. Πριν από δέκα περίπου χρόνια, όπως και κάθε καλοκαίρι , αποφάσισα να περάσω λίγες μέρες στη Μύκονο με δύο φίλες. Οι μέρες πέρασαν πολύ ανέμελα και ευχάριστα. Το τελευταίο βράδυ, καταλήξαμε να καθόμαστε ξημερώματα σε ένα σοκάκι δίπλα στους πασίγνωστους μύλους, να συζητάμε πόσο όμορφο είναι το καλοκαίρι. Δεν ήθελα να πάμε για ύπνο.
Απέναντι ακριβώς υπήρχε ένα μικρό γωνιακό σπιτάκι. Δεν ήξερα ούτε ποίος μένει, ούτε γιατί σηκώθηκα και χτύπησα τη πόρτα. Άνοιξε ο Νίκος, κοιμισμένος και φανερά προβληματισμένος, αλλά παρόλα αυτά ευγενικός. Γίναμε μία παρέα, αυτοί ήταν 3-4 αγόρια στην ηλικία μας. Ο Νίκος αντάλλαξε τηλέφωνο με τη Μάγδα, την καλύτερη μου φίλη, της είπα ότι χάνει το χρόνο της, ήμασταν 18 χρονών, ελεύθερες ψυχές, πίστευα ότι οι σχέσεις είναι ανούσιες.
Συνεχίσαμε τις διακοπές μας στην Τήνο, με επίσης ξέφρενους ρυθμούς. Εκεί γνώρισα το Στέφανο, ήταν ότι ακριβώς ήθελα, άλλα όταν γυρίσαμε στη Αθήνα ο Στέφανος είχε χάσει τη μαγεία του καλοκαιριού, ήθελα την ελευθερία μου, σε ένα χρόνο έφευγα για σπουδές στην Αγγλία, δεν ήθελα συναισθηματικές δεσμεύσεις.
Επέστρεφα μετά από ένα σύντομο ταξίδι στο Λονδίνο την ημέρα της γιορτής μου και σκεφτόμουνα τι να κανονίσω το βράδυ. Χωρίς να καταλάβω το λόγο, αντί να κανονίσω με την παρέα μου , καταλήγουμε έξω η Μάγδα με το Νίκο, που συνέχιζαν να είναι μαζί και φαινόντουσαν πολύ ερωτευμένοι, και τον καλύτερο φίλο του Νίκου, τον Κώστα. Ο Κώστας δεν μου άρεσε, δε ν ήταν ο τύπος μου, αλλά με έκανε να γελάω, και αρχίσαμε να βλεπόμαστε. Συχνά βγαίναμε και οι τέσσερεις μας, και περνάγαμε μοναδικά, είχαμε απίστευτη χημεία μεταξύ μας, αλλά όλοι ξέραμε ότι έχει ημερομηνία λήξης.
Εγώ με τη Μάγδα φύγαμε για Αγγλία, κρατούσαμε επαφή με τα παιδιά , αλλά είχαμε προχωρήσει όλοι με τη ζωή μας, απλά όταν συναντιόμασταν θυμόμασταν τα παλιά και το κλίμα ήταν πολύ ευχάριστο. Συζούσα με τον Αχμέτ και η Μάγδα με το Βασίλη, τον οποίο και παντρεύτηκε, εγώ τους πάντρεψα. Ο Αχμέτ ήταν πολύ καλός μαζί μου, αλλά μετά από τέσσερα χρόνια ήθελε να προχωρήσουμε, εγώ δεν ήμουνα έτοιμη, ένιωθα ότι κάτι έλειπε.
Τον Κώστα τον σκεφτόμουνα συχνά, ήξερα ότι δεν ταιριάζουμε αλλά κάτι μου προκαλούσε το ενδιαφέρον, ο Κώστας από την άλλη είχε γίνει λίγο αδιάφορος και αυτό μου πλήγωνε τον εγωισμό. Η Μάγδα συνέχισε να είναι με το Βασίλη, δεν περνούσε καλά, είχε συμβιβαστεί και ακόμα ήθελε το Νίκο, μου το είχε πει άλλωστε πολλές φορές.
Ο Νίκος με τον τρόπο του είχε δείξει στη Μάγδα ότι δεν υπάρχει λόγος να επιμένει. Χριστούγεννα του 2004, είχε γυρίσει για διακοπές στην Ελλάδα, με πολύ καλή διάθεση. Είχα χωρίσει με τον Αχμέτ, ένιωθα ελεύθερη και ανεξάρτητη. Είχα κανονίσει να δω τον Κώστα, αλλά για άλλη μία φορά μου ακύρωσε και εκείνη την στιγμή αποφάσισα να μην ενασχοληθώ μαζί του, και αυτό και έκανα, από εκείνη τη ημέρα δεν τον ξαναείδα. Η Μάγδα με τον Νίκο είχαν σταματήσει να βλέπονται, δεν ήθελε ο Νίκος. Δεν θυμάμαι πως κατέληξα στο σπίτι του Νίκου εκείνη τη μέρα, νομίζω αυτός με είχε πάρει τηλέφωνο. Ήθελα να τον δω, τον συμπαθούσα ιδιαίτερα και πίστευα ότι μπορώ να κρατήσω μία φιλική σχέση μαζί του. Προέκυψε ότι ο Νίκος δεν είχε πολύ φιλικές διαθέσεις απέναντί μου, σκέφτηκα ότι είχε έρθει η ώρα να πάρω εκδίκηση για εμένα και τη φίλη μου.
Ενέδωσα στις διαθέσεις του-χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερη χημεία, υπό τον όρο να το πει στον Κώστα. Με ενημέρωσε ότι ο Κώστας γνώριζε τις προθέσεις του Νίκου, τον είχε ενημερώσει λίγο πριν πάω. Αποφάσισα να μην ξαναδώ κανένα από τους δύο, θεώρησα ότι με αυτό τον τρόπο είχα πάρει εκδίκηση και για εμένα αλλά και για τη φίλη μου. Δεν είπα τίποτα στη Μάγδα, δεν ήθελα να την στεναχωρήσω, απλά ότι δεν θα ξαναδούμε το Νίκο και τον Κώστα γιατί δεν αξίζουν το χρόνο μας.
Πέρασαν αρκετά χρόνια και δεν είχαμε καμία επικοινωνία με κανένα από τους δύο. Κατά διαστήματα τους θυμόμασταν και γελάγαμε, είχαμε περάσει και ωραίες στιγμές. Πολλές φορές σκέφτηκα να πω στη Μάγδα τι είχε συμβεί, το είχα μετανιώσει, αλλά το ανέβαλλα συνέχεια. Η Μάγδα αρραβωνιάστηκε το Βασίλη, συνέχιζαν να μην είναι καλά, αλλά τους είχε πνίξει η καθημερινότητα. Εγώ περνούσα καλά, χαιρόμουν την ανεξαρτησία μου, είχα λίγο καιρό που είχα χωρίσει, πάλι από μια σχέση που μόλις άρχισε να παίρνει επίσημη πορεία πανικοβλήθηκα και έφυγα, πάλι κάτι έλειπε.
Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι θα καταλήξω μόνη μου, τίποτα δεν με συγκινούσε, βαριόμουνα πολύ εύκολα, φοβόμουνα τη δέσμευση, ήθελα να ερωτευτώ παράφορα αλλά δεν μπορούσα. Παρόλα αυτά περνούσα πολύ καλά, ένιωθα ότι είμαι πάλι 18 χρονών και θα μείνω για πάντα έτσι. Η τεχνολογία ήταν το μέσο που με έφερε σε επικοινωνία με το Νίκο, το Facebook πιο συγκεκριμένα, χειμώνας πάλι, μετά τα γενέθλια μου. Χάρηκα πολύ που τον βρήκα, πάντα τον συμπαθούσα πολύ , και πίστευα ότι είχαμε ιδιαίτερο τρόπο επικοινωνίας.
Ενημέρωσα αμέσως τη Μάγδα, πίστευα ότι αν ξαναβγαίναμε όπως παλιά, η κλασική τετράδα, θα έβγαινε από την καθημερινότητα της και ίσως αναθεωρούσε τον αρραβώνα της. Με το Νίκο μιλούσαμε στο τηλέφωνο για αρκετή ώρα, δεν θυμάμαι τι συζητούσαμε. Είχε αλλάξει, είχα αλλάξει και εγώ, όλοι είχαμε αλλάξει, είχαμε μεγαλώσει. Ο Νίκος ήθελε να συναντηθούμε από κοντά, και εγώ ήθελα να τον δω μου είχε λείψει, αλλά είχα ένα περίεργο συναίσθημα, δεν μπορούσα να εξηγήσω τι νιώθω , αλλά ήξερα ότι δεν πρέπει να δω το Νίκο.
Αρχίσαμε να βγαίνουμε, παρά τις τύψεις μου ένιωθα ότι υπάρχει κάτι που δεν με άφηνε να σταματήσω να τον βλέπω. Δεν ήξερα τι σκεφτότανε, δεν συζητούσαμε για εμάς, αλλά ένιωθα μία αμοιβαία ανεξήγητη έλξη. Στη Μάγδα έλεγα ότι βλεπόμασταν, αλλά δεν της είχα πει για τη σχέση που αναπτυσσόταν. Περίμενα την κατάλληλη περίοδο, ο Νίκος με συμβούλευε να της το πω. Δεν ήξερα πως θα το πάρει η Μάγδα, δεν ήθελα να επηρεάσω την απόφαση του γάμου της, θετικά ή αρνητικά. Έπρεπα να της το πω από την αρχή, με έπνιγαν οι τύψεις. Είχε φτάσει καλοκαίρι και δεν μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς το Νίκο. Είχα αποφασίσει να το πω στη Μάγδα μετά το γάμο, δεν ήθελα να τη στεναχωρήσω, ήξερα ότι ακόμα τον σκεφτόταν και για εμένα ήταν πολύ δύσκολο.
Ο Νίκος και ο Κώστας είχαν σταματήσει να κάνουν παρέα από τότε, οπότε δεν υπήρχε αντίστοιχο πρόβλημα. Ο Νίκος βέβαια, θεωρούσε ότι η παρουσία του Κώστα στο παρελθόν μου ήταν ένα εμπόδιο στη σχέση μας. Τελείωνε το καλοκαίρι και με τον Νίκο ήμασταν καλύτερα από ποτέ, ακόμα δεν το είχα πει στη Μάγδα, προσπάθησα να την κάνω να το καταλάβει αλλά οι προσπάθειές μου ήταν άκαρπες.
Είχα αποφασίσει πότε θα της το πω, αλλά πρόλαβε και το έμαθε από αλλού, να πω την αλήθεια την άφησα να το μάθει από αλλού. Συναντηθήκαμε, μου είπε ότι δεν θέλει να με ξαναδεί φοβάται ότι μπορεί να της πάρω και τον άντρα. Της είχα σταθεί σε πολύ δύσκολες στιγμές, δεν πίστευα ότι κρύβει τόση κακία , δεν την έχω ξαναδεί από τότε και στο τηλέφωνο φαίνεται πολύ αποφασισμένη να με βγάλει από τη ζωή της, είπε θα αν παντρευτώ με το Νίκο θα έρθει και στο γάμο μου, πιστεύει ότι έχουμε απλά μια επιπόλαιη σχέση , αλλά είναι λάθος και θα αποδειχτεί λάθος. Ο Κώστας δεν το έχει μάθει ακόμα, φοβάμαι ότι θα το πάρει άσχημα και αυτός, όπως προσπάθησε η Μάγδα μέσω της οικογένειας μου θα προσπαθήσει να μας κάνει κακό. Τίποτα δεν είναι τυχαίο Νίκος λέει ότι αν είχαμε καταλήξει μαζί τότε στην Μύκονο τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα. Του λέω ότι αν γινόταν έτσι δεν θα ήμασταν μαζί μέχρι σήμερα, για όλα υπάρχει ένας λόγος , η πόρτα που χτύπησα δεν ήταν τυχαία. Ο Νίκος είναι το κάρμα μου και ο άντρας της υπόλοιπης ζωής μου.
Post new Comment