Δεν ξέρω πώς να αρχίσω…πραγματικά τα σκέπτομαι όλα μέσα μου αυτή τη στιγμή και νιώθω σαν να περνάνε από μπροστά μου τα τελευταία 6 χρόνια της ζωής μου…μια σχεση με έναν ανθρωπο που με αφησε να χτισω την ζωη μου γυρω του, να είναι το κεντρο του κοσμου μου και μετα εδωσε μια κλοτσια και τα ριμαξε όλα. Και πώς να επιβιωσεις όταν ο κοσμος σου εχει χαθει. Αυτος ηταν τα παντα για μενα, με βοηθουσε από το να διαλεξω τι δουλεια θα κανω, μεχρι και το πιο πιατο να διαλεξω να φαω..παντα ημουν αναποφασιστει και δεν ηξερα τι ηθελα να φαω και διαλεγα τα δυο επικρατεστερα και μου διαλεγε πιο θα παρω τελικα. Είναι στιγμες που τα σκεφτομαι και λεω πως αφησα να γινουν όλα αυτά και θυμωνω και άλλες που λεω πως αν τα εκανα όλα από την αρχη παλι τα ιδια θα εκανα..όσο και να πόνεσα, όσο και να έκλαψα πάντα θα τον θυμαμαι σαν το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής μου…
Είχα μόλις χωρίσει από μια σχέση που κράτησε μόνο ένα χρόνο ένας απλός εφηβικός έρωτας που όλοι μας έχουμε ζήσει στα 17 μας, και που όλες πιστεύουμε πως χάσαμε τον άντρα της ζωής μας και κλαίμε όλη μέρα.. τότε βέβαια δεν μπορούμε να φανταστούμε πώς είναι να αγαπάς πραγματικά, να είσαι τρελά ερωτευμένος… είχα μόλις τελειώσει το σχολείο και μη έχοντας τι να κάνω το καλοκαίρι έπεισα τον πατέρα μου να με αφήσει να δουλέψω σε μια καφετέρια και έτσι έπιασα δουλεία μαζί με την κολλητή μου στa flocafe. Την πρώτη μέρα που πήγαμε ο διευθυντής του καταστήματος φώναξε τον προϊστάμενο και έναν πιο παλιό σερβιτόρο να μας εκπαιδεύσουν. Εμένα με ανέλαβε ο Γιώργος σαν πιο παλιός και έμπειρος σερβιτόρος, ένα πολύ γοητευτικό παιδί με χιούμορ, εκείνη τη μέρα και για δυο, τρεις μέρες ακόμα δουλέψαμε μαζί στο ίδιο πόστο. Μου τράβηξε αμέσως την προσοχή αλλά επειδή είχα τον πόνο μου με τον πρώην μου δεν σκεφτόμουν τίποτε άλλο, τον έβλεπα πολύ φιλικά. Θυμάμαι ακόμα πως του γκρίνιαζα για το τεράστιο μπεζ παντελόνι που μου είχαν δώσει για στολή και δεν ήθελα να το φορέσω και μου έλεγε ότι μου πάει πολύ για να μην στεναχωριέμαι, και το πόσο πολύ γελούσαμε κάθε φορά που έκανα γκάφα. Θυμάμαι επίσης που είχε έρθει και η κολλητή μου και της τον γνώρισα και τις είπα ‘‘ωραίο παιδί αλλά σιγά μην γίνει ποτέ κάτι, άλλωστε από ότι είδα είναι με μια άλλη κοπέλα που δουλεύει εδώ’’. Πραγματικά δεν περίμενα να συμβεί ποτέ κάτι, απλά μου άρεσε και ήξερα ότι είναι αλλού και εγώ άλλωστε σκεφτόμουν άλλον.
Το επόμενο τριήμερο που δούλεψα δεν τον είδα πίστευα πως θα είχε ρεπό ή σχόλασε πιο νωρίς και έτσι πέρασε η βδομάδα και ήρθε η επομένη που πάλι έλειπε, δεν ξέρω για πιο λόγο άρχισα να νιώθω ότι φταίω εγώ που λείπει επειδή την τελευταία του βδομάδα δουλέψαμε μαζί. Εκείνη την βδομάδα πέρασε και από το μαγαζί αλλά δεν μου μίλησε και πίστευα ότι κάτι του είχα κάνει. Βεβαία δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία και μετά από κάτι μέρες έμαθα ότι έφυγε επειδή μάλωσε με μια προϊσταμένη.
Έτσι πέρασαν αρκετοί μήνες και μια μέρα του Μάρτη στο σχόλασμα ήρθε μια κοπέλα που δουλεύαμε μαζί και είχε αλλάξει κατάστημα και μου πρότεινε να πάμε για ένα ποτό με τα παιδία από το flo του village στο οποίο εργαζόταν τότε. Δέχτηκα και πήγαμε. όταν μπήκα στο μαγαζί τον είδα μπροστά μου, ήταν και αυτός εκεί με τους φίλους του στην ίδια παρέα καθότι ήταν φίλος και με την γνωστή μου. Χαιρετηθήκαμε και γενικά περάσαμε πολύ ωραία εκείνο το βράδυ. Εκείνος ήταν με την κοπέλα του και εγώ γνώρισα ένα άλλο παιδί. Παρόλα αυτά χορέψαμε όλοι μαζί και τον κέρασα και μερικά σφηνάκια, υποβρύχια για την ακρίβεια. Την ώρα που έμπαινα στο ταξί για να φύγω μου ήρθε ένα μήνυμα που μου έλεγε ότι περάσαμε ωραία και να πάμε γι καφέ καμία μέρα άλλα από άλλον το περίμενα και άλλος μου το έστειλε. Ήταν ο Γιώργος και όχι το παιδί που γνώρισα εκείνο το βράδυ. Την επόμενη μέρα μετά την δουλεία ξανάρθε η φίλη μου και μου είπε πάμε για ποτό με τα παιδία πάλι και μου είπε ο Γιώργος να έρθεις. Δεν το πήρα πονηρά και πήγα. Εκείνη τη νύχτα μιλήσαμε λίγο πιο πολύ, μου είπε για την σχέση του ότι δεν είναι μαζί από το φλεβάρη αλλά αυτή το κρύβει και δεν το λέει σε κανέναν, ήπιαμε πολύ και κάποια στιγμή του είπα ότι θα φύγω, μου λέει περίμενε θα σε πάω εγώ, του είπα δεν χρειάζεται και επέμενε. Τελικά πήρε το αμάξι ενός φίλου του και με πήγε.. όταν φτάσαμε έξω από το σπίτι μου με καληνύχτισε και έσκυψε να με φιλήσει, τραβήχτηκα και του είπα δεν είναι σωστό, είσαι το αγόρι της Έφης, μου λέει αφού σου εξήγησα πως είναι η κατάσταση και του είπα δεν είναι σωστό, και λίγο το πότο, λίγο το ότι μου άρεσε τον φίλησα….και έτσι ξεκίνησαν όλα…ξεκίνησε μια σχέση που κράτησε 6 χρόνια με πολλές στιγμές ευτυχίας, πολλούς χωρισμούς, πολλά εμπόδια και πολλές δύσκολες καταστάσεις. Αλλά πάνω από όλα μια σχέση γεμάτη αγάπη.
Τις επόμενες μέρες βγήκαμε, γνωριστήκαμε καλύτερα και ήρθαμε πιο κοντά ο ένας στον άλλον, βεβαία όσο προλάβαμε διότι μετά από 3 εβδομάδες ο Γιώργος έπρεπε να φύγει ταξίδι καθώς ήταν τελειόφοιτος της εμποροπλοιάρχων. Όσο έλειπε στέλναμε συνέχεια μηνύματα ο ένας στον άλλον.. μου έλεγε ότι είχα αρχίσει να του λείπω και ότι ήθελε να τον περιμένω να γυρίσει.. περιγράφαμε ο ένας στον άλλον πως περάσαμε τη μέρα μας και με στήριζε στο διάβασμα διότι είχα αποφασίσει να δώσω για δεύτερη φορά πανελλήνιες. Στη διάρκεια που έλειπε άλλαξα και κατάστημα διότι ένιωθα άσχημα στο να δουλεύω στο ίδιο μαγαζί με την πρώην του. Η οποία βέβαια δεν γνώριζε τίποτα για μας διότι ο Γιώργος πίστευε ότι είναι καλή κοπέλα και την ήθελε σαν φίλη στη ζωή του και πως αν μάθαινε κάτι θα την πλήγωνε. Έτσι ήμασταν πολύ προσεκτικοί και βέβαια ανέχτηκα πολλά, όπως το να έρχεται να την παίρνει από το μαγαζί και να βγαίνουνε ή το να κοιμάται σπίτι του με την πρόφαση ότι έβαφαν το δικό της και εγώ απλά τα έβλεπα και δεν μίλαγα και πίστευα σ’ αυτόν ότι δεν τρέχει τίποτα μεταξύ τους παρά τα όσα μου έλεγαν οι φίλες μου, απλά τον εμπιστευόμουν και πιστεύω πως είχα δίκαιο. Αλλά μέσα μου πονούσα γιατί τον έβλεπα να φεύγει με αυτήν ενώ ήταν μαζί μου και αυτή μιλούσε σε όλους λες και ήταν ακόμα μαζί.
Μια μέρα μέσα Ιουλίου ήμουν στο flo του village πλέον και είδα έναν φίλο του να έρχεται από μακριά με κάποιον άλλον και όταν πλησίασε τον χαιρετάω και γυρνάω να πάω προς τα μέσα χωρίς να έχω συνειδητοποίησε πως αυτός δίπλα του ήταν ο Γιώργος, μετά από μερικά δευτερόλεπτα το συνειδητοποιώ και γυρνάω τρέχοντας τον αγκάλιασα τον φίλησα. Του λέω μα εσύ μου είπες χτες ότι θα αργήσεις να γυρίσεις, μου λέει ήθελα να σου κάνω έκπληξη. Πραγματικά ήταν η ωραιότερη έκπληξη μπορούσε να μου κάνει, χάρηκα τόσο πολύ που τον είδα. Περάσαμε ένα καλοκαίρι αρκετά δύσκολο, με την πρώην του ανάμεσα στα πόδια μας, κανόνιζε διακοπές μαζί του και να πηγαίνουν σε συναυλίες που ήθελα να πάει με μένα και επειδή αυτή η κατάσταση δεν πήγαινε άλλο και τον πίεζε αφόρητα αποφάσισε να της το πει και από τότε άρχισαν τα χειρότερα. Με έβριζε συνέχεια σε όλους τους γνωστούς μας και στον ίδιο ακόμα. Το καλοκαίρι πέρασε πήγαμε και διακοπές μαζί. Για πρώτη φορά πήγαινα διακοπές μόνη μου, στους γονείς μου φυσικά είπα ότι πάω με φίλες μου. Όταν γυρίσαμε τα προβλήματα με την πρώην του συνεχίστηκαν και τον κούραζαν τόσο πολύ που αρκετές φορές μαλώναμε και χωρίζαμε. Και εκτός από όλα αυτά είχε να σκεφτεί και το τι θα κάνει διότι τον είχαν δεχτεί σε ένα πανεπιστήμιο στην Αγγλία και έπρεπε να φύγει. Μια μέρα συναντηθήκαμε και μου είπε πως με θέλει στη ζωή του αλλά δεν θέλει να με πληγώνει και να με βλέπει στενοχωρημένη και τελείωσε λέγοντας πως αξίζει να προσπαθήσουμε να είμαστε μαζί. Μετά από λίγες μέρες έφυγε Αγγλία και εγώ άρχισα το κολέγιο στο οποίο με έπεισε αυτός να πάω γιατί δεν ήξερα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου και βέβαια τώρα τον ευχαριστώ για αυτή του την παρότρυνση. Ο πρώτος χρόνος ήταν τέλειος μιλάγαμε συνέχεια στο τηλέφωνο και στο ιντερνέτ. Είχαμε ρίξει πολλά ξενύχτια, μου πήρε και κάμερα για να βλεπόμαστε. 28η Οκτώβρη ανέβηκα για 3 μέρες να τον δώ. Το σχέδιο ήταν καλά οργανωμένο. Είχα πει στους γονείς μου ότι θα πήγαινα εκδρομή με τη σχολή σε ένα χιονοδρομικό, τους είχα πει ότι το κινητό μου δεν θα πιάνει εκεί και θα σας παίρνω τηλέφωνο εγώ. Περάσαμε τέλεια παρόλο που δεν βγήκαμε καθόλου από το σπίτι. Είχε πολύ κρύο και ήταν λίγο άρρωστος έτσι μείναμε 3 μέρες μέσα μαζί, ήταν απλά τέλεια. Εντωμεταξύ η πρώην του για να τον εκδικηθεί τα έφτιαξε με τον κολλητό του και έτσι μας έκανε για άλλη μια φορά άνω κάτω τα Χριστούγεννα που κατέβηκε για διακοπές. Το Δεκέμβριο γύρισε για 1 μήνα διακοπές. Ήταν τα πρώτα μας Χριστούγεννα μαζί και ήταν τέλεια όμως πέρασαν γρήγορα και θα τα θυμόμαστε για πάντα διότι μερικές μέρες αργότερα και ενώ ήταν στην Αγγλία και είχε αρχίσει η εξεταστική του, εγώ άρχισα να νιώθω περίεργα, κάτι δεν πήγαινε καλά και όντως κάτι δεν πήγαινε καλά. Πήγα στον γυναικολόγο μου και έλειπε η γραμματέας του μου είπε κάνε ένα τεστ εγκυμοσύνης δεν έχεις να χάσεις κάτι.. και το έκανα το ίδιο βράδυ, όταν είδα το αποτέλεσμα τρελάθηκα, δεν ήξερα αν έπρεπε να χαρώ η να λυπηθώ. Ήμουν 19 χρονών και μόλις ξεκίνησα να σπουδάζω και εγώ και αυτός. Δεν μπορούσα να του το κάνω αυτό.. να του ζητήσω να παρατήσει τα όνειρα του και να κάνουμε οικογένεια.. φοβόμουν πολύ.. άρχισα να κλαίω και να μην ξέρω πώς να του το πω είχε εξεταστική θα τα κατέστρεφα όλα.. τον πήρα τηλέφωνο την επόμενη μέρα που έκανα το επαναληπτικό τεστ και πάλι τα ίδια. Όταν του το είπα είχα ήδη κλείσει το ραντεβού με τον γιατρό. Τρελάθηκε δεν μπορούσε να καταλάβει τι κάναμε λάθος , είχαμε πάρει προφυλάξεις, τι έγινε ποτέ δεν μάθαμε. Μου είπε ότι θα κατέβει και του είπα όχι, είχε εξεταστική δεν έπρεπε να τα παρατήσει. Πήγα μόνη μου μετά από 2 μέρες. Ήταν δύσκολα αλλά ήξερα πως η σκέψη του ήταν εδώ. Εκείνη τη μέρα υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως αυτός μια μέρα θα γίνει πατέρας των παιδιών μου αλλά τώρα δεν είμαστε έτοιμη. Μου έστελνε συνέχεια μηνύματα και μου έλεγε πόσο με αγαπούσε και μου ζητούσε συγνώμη που πέρασα όλο αυτό μόνη. Το φλεβάρη ανέβηκα πάλι Αγγλία για να τον δω. Είχαμε και τα γενέθλια μας με μία βδομάδα διαφορά και έτσι τα γιορτάσαμε μαζί. Με στήριξε πολύ και παρόλο που πολύ φίλοι του έλεγαν είσαι σίγουρος ότι είναι δικό σου με πίστευε γιατί με ήξερα καλά. Ο καιρός πέρναγε και το θέμα άρχισε να σβήνει αλλά δεν το ξεχάσαμε ποτέ και δεν θα το ξεχάσουμε.
Ήρθε το καλοκαίρι και γύρισε για διακοπές. Αποφάσισε να πάει να δουλέψει σεζόν στη Σαντορίνη σε ένα club το δέχτηκα, δεν είχα πρόβλημα, και έτσι πήγε με τον κολλητό του. Εγώ δούλευα τότε 3μερα σε μια καφετέρια στην Αθήνα και μετά κατέβαινα στην Σαντορίνη για 3ή 4 μέρες για να τον δω. Αυτό έγινε περίπου για ενάμιση μήνα γιατί ένα βράδυ μάλωσε με τον κολλητό του και γυρίσαμε Αθήνα. Η καλύτερη ανάμνηση που έχω από τη σχέση μας ήταν μια βραδιά στη Σαντορίνη, που γυρνούσαμε τα ξημερώματα σπίτι με το μηχανάκι και είχαμε πιεί και λίγο και μου μάθαινε και καλά να το οδηγάω, (το σπίτι που μέναμε ήταν σε κατηφόρα και έτσι αφήναμε πάντα το μηχανάκι στο κεντρικό δρόμο επάνω δίπλα σε ένα πεζούλι) φτάσαμε και αφήσαμε το μηχανάκι στο πεζούλι και χωρίς να το σκεφτούμε βρεθήκαμε να κάνουμε έρωτα μπροστά στο κεντρικό δρόμο χωρίς να μας νοιάζει αν θα περάσει κανείς, ήταν η πιο ωραία νύχτα της ζωής μου.
Όταν γυρίσαμε Αθήνα πήγαμε διακοπές πρώτη φορά οι δυο μας, μόνοι μας, στη Μήλο. Ήταν φανταστικά .. ξαναέφυγε από Σεπτέμβρη για Αγγλία, μιλάγαμε στο τηλέφωνο αλλά πλέον λίγο πιο αραιά, εμένα δεν μου άρεσε αυτό και του έκανα παράπονα. Θυμάμαι μια μέρα μαλώναμε στο τηλέφωνο μέχρι της 3 τα ξημερώματα και μου είπε θέλω να χωρίσουμε, με πιέζεις, δεν αντέχω άλλο. Το κλείσαμε και έκλαιγα ασταμάτητα στις 5 το πρωί μου ήρθε ένα μήνυμα, συγνώμη για όλα δεν θέλω να χωρίσουμε δεν ήρθε η ώρα μας ακόμη. Και παρόλο το πόνο που είχα νιώσει και όλη τη στεναχώρια εκείνη τη μέρα όταν το διάβασα τα ξέχασα όλα.. ήμουν καλά και πάλι.. βλέπεις είχα αρχίσει και τον αγαπούσα πάρα πολύ..
Και κάπως έτσι συνέχισε και ο χρόνος κάθε φορά που έφευγε χωρίζαμε και όταν ήταν Ελλάδα ήμασταν μαζί.
Όταν έφυγε για το τρίτο έτος δεν ήμασταν πολύ καλά μια μέρα μου είπε ότι θέλει να μείνει λίγο μόνος του και να μην μιλάμε για λίγο. Τότε ένιωσα ότι έχει μπει κάποια άλλη στη ζωή του, ήμουν σίγουρη, το ένιωθα και δεν έκανα λάθος. Πήρα τηλέφωνο το πρακτορείο που κλείναμε συνήθως τα εισιτήρια και έκλεισα ένα αυθημερόν για Αγγλία έπρεπε να πάω να τον δώ, να προσπαθήσω.. για κακή μου ή καλή μου τύχη την ίδια μέρα μετά από μένα πήρε τηλέφωνο και ο Γιώργος να κλείσει τα εισιτήρια του για τα Χριστούγεννα και ο πράκτορας του λέει ότι μόλις μίλησε και μαζί μου για το εισιτήριο μου. Με πήρε αμέσως τηλέφωνο και με ρώτησε τι κάνω και αν είχα κάτι να του πω. Του είπα όχι. Μου λέει είσαι σίγουρη και του λέω ναι και τότε μου είπε πως τα ξέρει όλα και πως δεν θέλει να έρθω. Δεν πήγα και πέρασα ένα μήνα πολύ άσχημο. Τον σκεφτόμουν συνέχεια και το ότι είναι με άλλη, είχα χάσει πολλά κιλά και από τη στεναχώρια μου μέχρι και τα μαλλιά μου άσπρισαν. Τα Χριστούγεννα που ήρθε μου παραδέχτηκε ότι είχε γνωρίσει κάποια άλλη αλλά δεν έγινε κάτι σοβαρό, έπαθε σοκ όταν με είδε είχα μείνει η μισή. Τελικά τα ξαναβρήκαμε δεν ξέρω αν ήταν η αγάπη που μας ένωσε ή στεναχώρια του που με είδε έτσι ή η συνήθεια το να είμαστε μαζί. Αλλα και παλι δεν κρατησε πολύ γιατι όταν γυρισε πισω στην Αγγλια αρχισαν παλι τα προβληματα και καπως ετσι τελειωσαν οι σπουδες του. Όλα αυτά τα χρονια παντα σκεφτομουν μεσα μου πως πρεπει να κανω υπομονη και όταν γυρισει στην Ελλαδα μονιμα θα ειμαστε μαζι και θα ζησουμε όλα αυτά που δεν μπορουσαμε λογο αποστασης, θα εχουμε μια φυσιολογικη σχεση και αυτή η σκεψη παντα με κραταγε εκει και μου εδινε τη δυναμη τον περιμενω.
Και γυρισε και επρεπε να παει φανταρος και ημουν παλι εκει και τον στηριζα γιατι τον αγαπουσα, γιατι αυτό ειχα μαθει να κανω όλα αυτά τα χρονια. Πλεον δεν ειμασταν μαζι, λεγαμε πως ειμαστε φιλοι, αλλα συνεχιζαμε να βγαινουμε και να ειμαστε σαν ένα κανονικο ζευγαρι..
Δυστυχως η ζωη μας δεν είναι παντα σαν τα παραμυθια και δεν μπορει να εχει παντα ευχαριστω τελος. Ετσι και για μας δεν ειχε, περυσι το πασχα χωρισαμε οριστικα του ειπα ότι δεν θελω να τον ξαναδω και μου απαντησε πως αυτό δεν γινετε πως είναι πολύ παιδικο αυτό που λεω και πως μετα από τοσα χρονια μπορουμε να μεινουμε φιλοι. ειπε ότι θελει να υπαρχω μες τη ζωη του.
Το δεχτηκα αν και ηξερα ότι μεσα μου με ποναγε πολύ αυτό αλλα μπορουσα να αρκεστω στο ότι θα ηταν διπλα μου εστω και ετσι. Μπορουσα να δεχτω τα παντα αρκει να τον ειχα στη ζωη μου.
Λιγο μετα το πασχα ηταν η γιορτη του και τον πηρα τηλεφωνο για τα χρονια πολλα, τον ρωτησα τι θα κανει και μου ειπε ότι θα βγει αλλα δν μου προτεινε να ερθω και εγω..αμεσως καταλαβα ότι κατι τρεχει ότι παιζει με καποια άλλη κοπελα…δεν ειχα το δικαιωμα να του πω τιποτα…την επομενη μερα βγηκαμε για να του δωσω το δωρο του και τον ρωτησα αν είναι με άλλη, ξαφνικα αλλαξε οψη, και εχασε λιγο τα λογια του, πιστευε ότι το ξερω, ότι καποιος τον ειδε και μου το ειπε. Απλα για άλλη μια φορα το ενιωσα, το καταλαβα και εννοειτε ότι το παραδεχτηκε. Εκεινη τη μερα ενιωσα ότι ανοιξε η γη και επεσα μεσα.. για 2 μηνες ημουν σαν ζωντανη νεκρη δεν ηθελα τιποτα, το μονο που ευχομουν κάθε βραδυ ηταν να μην ξυπνησω το πρωι.
Το καλοκαιρι επιασα δουλεια και η επαφη με τον κοσμο μου εκανε καλο. Και αρχισα να ζω παλι, να βγαινω εξω, να κανω φιλους. Όχι σχεση δεν τα καταφερα ποτε..ειναι δυσκολο. Κάθε φορα που σοβαρευε μια γνωριμια εγω πιστευα πως απαταω τον γιαργο μου με αυτό και το σταματαγα. Τον βλεπω πλεον σπανια διοτι σταματησα να τον παιρνω τηλ μετα από κανα δυο γορες που μου ειπε δεν μπορω σημερα καταλαβε με πρεπει να βγω με την άλλη.
Αυτος συμβηβαστηκε σε μια σχεση που δεν είναι ερωτευμενος αλλα απλως περναει καλα και εγω δεν μπορω να συμβιβαστω στην ιδεα ότι θα πρεπει να ζησω χωρις αυτόν.
Όταν χςρισαμε μου ειχε πει πως με γνωρισε πολύ νωρις, ισως αν με γνωριζε τωρα να ειμασταν και παντρεμενη, γιατι όπως ειχε πει θα ημουν η ιδανικη γυναικα..δεν ξερω αν επρεπε να τον ειχα αφησει να φυγει όταν χςρισα με για πρωτη φορα ή αν επρεπε να γνωριζομασταν αργοτερα για να ειμαστε τωρα μαζ, το μονο που ξερω είναι ότι τον αγαπαω πιο πολύ και την ιδια μου τη ζωη, θα εκανα τα παντα γιαυτον και θα ειμαι παντα διπλα του ότι και αν χρειαστει.
Θελω απλα να είναι ευτυχισμενος και αφου δεν τα καταφερα εγω να τον κανω ας το κανει καποια άλλη.
Η αφορμη για να γραψω την ιστορια μου μπορει να ηταν η ταινια αλλα ο πραγματικος λογος ισως να είναι το ότι ηθελα να τα βγαλω όλα από μεσα μου, να ταγραψω και να τα αφησω πισω..νομιζω πως πρεπει να προχωρισω τη ζωη μου και γω γιατι μονο ετσι ισως καποια στιγμη ξανασυναντηθουν οι δρομοι μας, οσο μενω στασιμη τιποτα δεν αλλαζει απλα ποναω καφε φορα που τον βλεπω όλα και πιο πολύ.
Ευχαριστω για το χρονο που διαθεσατε για να την διαβασατε και ελπιζω να νιωσατε εστω και λιγο ποσο πολύ τον αγαπαω..!!
Post new Comment