Η δική σου ιστορία αγάπης γίνεται ταινία.

Το ιστιοφόρο χάνεται στα βάθη του ορίζοντα. H βροχή αρχίζει να κυλάει στο τζάμι, και σκέφτεσαι τον χαμένο έρωτα που έφυγε. Φτιάχνεις ένα τσάι και παρέα με τον άνεμο που βουίζει, προσπαθείς να καταλάβεις τι έχει συμβεί. Από το τζάμι βλέπεις την φουρτουνιασμένη θάλασσα, την βροχή και στο βάθος, τις αστραπές που φωτίζουν τον συννεφιασμένο ουρανό. Σε κάθε αστραπή βλέπεις σαν σε φλάς μπακ, στιγμές από την ζωή που έζησες μαζί του. Τα παιχνίδια σας στην θάλασσα. Ο παράξενος τρόπος που γνωριστήκατε σε μια στάση τρένου. Το πρώτο σας φιλί...

Στην τελευταία αστραπή τον βλέπεις πίσω από το τζάμι να σε κοιτάζει. Νομίζεις ότι είναι μια από τις στιγμές που έζησες και που μόλις πριν έβλεπες να ξετυλίγεται μπροστά σου σαν κινηματογραφική ταινία. Κλείνεις τα μάτια. Τα ανοίγεις και αυτός στέκει ακόμα εκεί με ένα χαμόγελο από αυτά που σου αρέσουν πολύ. Τα ξανακλείνεις γιατί ίσως σου είναι δύσκολο να το πιστέψεις. Όταν τα ανοίγεις, αυτός βρίσκεται μέσα στο σπίτι και σε πλησιάζει. Ανοίγει τα χέρια και εσύ αφήνεσαι στην αγκαλιά του. Φιλιόσαστε. Τα δάκρυα σου δεν είναι δάκρυα λύπης. Ο εφιάλτης έχει περάσει. Το φεγγάρι ξεπροβάλει από ένα μικρό κενό του ουρανού. Στο βάθος η καταιγίδα συνεχίζεται...