Η δική σου ιστορία αγάπης γίνεται ταινία.

Η Αναστασία ήταν σίγουρη ότι ο Μάριος δε θα ανταποκρινόταν στην αναπάντητη που του έκανε. Και γιατί να απαντούσε άλλωστε; Αυτός ήταν αρκετά δημοφιλής, ωραίος και είχε μόλις αποφοιτήσει από το λύκειο ενώ αυτή ήταν μια απλή, καθημερινή κοπέλα δεκατεσσάρων ετών αλλά πολύ ώριμη για την ηλικία της. Η Αναστασία είχε παρατηρήσει συχνά τον Μάριο έξω και ήταν άκρως γοητευμένη μαζί του. Ωστόσο, ποτέ δεν τόλμησε να του μιλήσει για τα αισθήματα της. Ρώτησε κάποιους φίλους της μήπως ήξεραν τίποτα γι’ αυτόν όμως όλοι της έλεγαν τα ίδια, δηλαδή ότι το όνομα του είναι Μάριος, είχε μια προηγούμενη αποτυχημένη σχέση, ήταν πολύ καλό παιδί και ασχολούταν χρόνια με το σκέιτ. Μια φίλη της μάλιστα της είχε πει πως ο Μάριος εκείνο το διάστημα ήταν πολύ ερωτευμένος με μια εικοσάχρονη, γεγονός που στην πορεία αποδείχθηκε ότι ήταν άλλη μια ανυπόστατη φήμη. Τα φτερά της Αναστασίας όμως, που δεν ήξερε την αλήθεια, κόπηκαν μονομιάς. Πώς μπορούσε αυτή, ένα κοριτσάκι να συγκριθεί με μια γυναίκα; Αποφάσισε να παραιτηθεί. Ώσπου μια μέρα, καθώς ήταν έξω με έναν φίλο της, αυτός της είπε ότι βρήκε τον αριθμό του Μάριου. Η Αναστασία δε δίστασε στιγμή να αξιοποιήσει το νέο στοιχείο κι έτσι φτάνουμε στην περιβόητη αναπάντητη από την οποία ξεκίνησαν όλα…..  

Βρισκόμαστε στο βράδυ της 14ης Αυγούστου 2008. Η Αναστασία κατευθύνεται προς το σπίτι της και ταυτόχρονα κάνει αναπάντητη στο Μάριο. Η καρδιά της χτυπάει δυνατά και από το μυαλό της περνάνε χίλιες δυο σκέψεις μέχρι που τελικά της κάνει και αυτός. Από την αρχή του δηλώνει χωρίς ντροπές κι ενδοιασμούς το ενδιαφέρον της. Ευτυχώς αυτός αντιδρά θετικά αν και έκπληκτος κι αρχίζουν να συνομιλούν μέσω μηνυμάτων. Σιγά σιγά γνωρίζονται και συμπαθούν ο ένας τον άλλον. Η Αναστασία ενθουσιάζεται που είναι τόσο ευγενικός και προσιτός, ο Μάριος από την άλλη κολακεύεται από την επιμονή της και κεντρίζεται από τη δυνατή προσωπικότητα της. Συνεπώς, κανονίζουν να βγούνε ένα βράδυ με σκοπό να γνωριστούν κι από κοντά.

Συναντιούνται σε κεντρικό σημείο της πόλης τους και κάνουν βόλτες. Καταλήγουν εν τέλει στο παγκάκι ενός δημοτικού σχολείου. Συζητούν ακατάπαυστα. Έχουν τόσα πολλά να πούνε. Εξομολογούνται  τις εμπειρίες, τις απόψεις ,τα όνειρα τους. Νιώθουν υπερβολικά άνετα μαζί. Είναι εμφανές πλέον ότι ταιριάζουν πολύ. Μετά από πολλά γέλια και ομιλίες σχετικά με διάφορα θέματα η βραδιά δυστυχώς τελειώνει και οι δύο νέοι πρέπει να αποχωριστούν. Φτάνοντας στην είσοδο του σπιτιού της Αναστασίας ο Μάριος της λέει ότι πέρασε πολύ όμορφα και την ρωτάει πότε θα ξαναβρεθούνε. Ανταλλάζουν ένα φιλί στο μάγουλο κι ύστερα ο Μάριος φεύγει. Είναι και οι δύο τόσο χαρούμενοι! Διαισθάνονται ότι έχουν βρει το άλλο τους μισό και περιμένουν με ανυπομονησία την επόμενη συνάντηση.

Την επόμενη μέρα, τα δύο παιδιά βγαίνουν ξανά και διασκεδάζουν. Κάποια στιγμή έρχονται πολύ κοντά. Το άρωμα της Αναστασίας μεθάει τον Μάριο. Τα απαλά σγουρά μαλλιά της χαϊδεύουν το πρόσωπο του και το χαμόγελο της τον ζαλίζει. Την κοιτάει βαθιά στα μάτια και της ψιθυρίζει «Θέλω να σε φιλήσω…». Εκείνη δεν αφήνει στιγμή ανεκμετάλλευτη. Κάνει την πρώτη κίνηση και του δίνει ένα γλυκό, συνεχόμενο φιλί. Από τότε η σχέση τους βρισκόταν σε άριστο επίπεδο και όλοι όσοι τους έβλεπαν πίστευαν ότι πρόκειται για ένα τελείως ταιριαστό ζευγάρι.

Με την πάροδο του χρόνου, η Αναστασία άρχισε να θεωρεί τον Μάριο δεδομένο και να τον βαριέται. Το έδειχνε κιόλας με τη συμπεριφορά της απέναντι του. Μια μέρα της έστειλε μήνυμα ένα αγόρι με το οποίο φλέρταρε πριν γνωρίσει τον Μάριο. Χωρίς ιδιαίτερο λόγο του ζήτησε να βγούνε γιατί της άρεζε. Δεν το έκανε από κακία. Δεν ήταν συνηθισμένη στις σχέσεις και ήθελε να ξεφύγει από την καθημερινή μονοτονία. Ήλπιζε ότι το αγόρι της δε θα το μάθαινε ποτέ. Ήταν πολύ μπερδεμένη. Στο μυαλό της επικρατούσε μια σύγχυση και δεν ήξερε τι ήθελε. Ο Μάριος όμως έμαθε την αλήθεια μέσω ενός κοινού του φίλου με το εν λόγω αγόρι. Δεν πίστευε λέξη. Ήταν έτοιμος να τον χτυπήσει επειδή είπε τέτοια αισχρά ψέματα για την κοπέλα του. «Δε θα μπορούσε ποτέ να κάνει κάτι τέτοιο η Αναστασία μου. Σίγουρα είναι παρεξήγηση.», έλεγε στον εαυτό του. Ζήτησε να δει τα μηνύματα ανάμεσα στην Αναστασία και στο αγόρι. Όταν συνειδητοποίησε ότι το αγόρι έλεγε αλήθεια έχασε τη γη κάτω από τα πόδια του. Παρακάλεσε το αγόρι να δεχτεί να βγει με την Αναστασία, κάτι που το αγόρι δεν ήθελε αλλά συμφώνησε με την προϋπόθεση να πάει ο Μάριος στη θέση του.

Το ραντεβού ήταν προγραμματισμένο για μετά από τρεις μέρες, άρα ήταν υποχρεωμένος να προσποιείται μέχρι τότε ότι δεν ήξερε τίποτα. Όταν έφτασε εκείνη η μέρα της πρότεινε να συναντηθούν την ίδια ώρα που είχε κανονίσει να βγει με εκείνο το αγόρι. Η Αναστασία, γεμάτη τύψεις και χωρίς να είναι καθόλου σίγουρη γι’ αυτό που θα έκανε, απάντησε ψέματα ότι εκείνη την ώρα είχε επιλέξει να βγει με την παρέα της. Υποκρινόμενος τον άνετο, αυτός αντιπρότεινε να βγούνε αφού τελείωνε με την παρέα της. Λίγες ώρες αργότερα ο Μάριος δεν άντεξε και της απαίτησε να βρεθούν εκείνη τη στιγμή για να δώσει τέλος στο βασανιστήριο του. Της ανακοίνωσε αυτά που έμαθε έχοντας ριζωμένη την ελπίδα ότι ίσως είχε συμβεί κάποιο λάθος. Η Αναστασία κλαίγοντας τα παραδέχτηκε όλα καθώς δεν ήθελε να του πει κι άλλα ψέματα. Του ζήτησε πολλές φορές συγγνώμη και του είπε ότι είχε βγει εκτός εαυτού. Τον ικέτεψε να το ξεχάσει και να συνεχίσουν κανονικά. Αυτός ,για να μην υπερβεί τα όρια γιατί ήδη της φώναζε πολύ, της είπε να φύγει αμέσως ώστε να μην νευριάσει περισσότερο. Η Αναστασία όμως έπρεπε να πάει στην  Αθήνα στη θεία της όπως ήταν κανονισμένο. Είπε στον Μάριο ότι εκεί θα σκεφτόταν πιο προσεκτικά ό, τι αφορούσε τη σχέση τους. Ο Μάριος ήταν πάρα πολύ λυπημένος. Θα σκεφτόταν επίσης κι αυτός αν ήθελε ακόμα να είναι μαζί. Όσο καιρό η Αναστασία έλειπε βρισκόταν σε άσχημη κατάσταση. Δεν κοιμόταν τα βράδια, δεν έτρωγε, δε μιλούσε σε κανέναν… Παρ’ όλα αυτά δε μπορούσε να την χωρίσει διότι την ήθελε ειλικρινά πολύ. Δεν είχε τη δύναμη να υπακούσει στη λογική και να κάνει αυτό που έπρεπε. Όταν στη συνέχεια αυτή επέστρεψε της το ανήγγειλε, κάτι που η ίδια δεν το περίμενε εφόσον είχε την πεποίθηση ότι θα της έλεγε να χωρίσουν μετά από αυτό που του έκανε. Η σχέση τους κυλούσε ομαλά μετά το συμβάν.

Τα  σχολεία άνοιξαν και μαζί με τα διαβάσματα αυξάνονταν και οι καβγάδες ανάμεσα στο ζευγάρι που γινόντουσαν πλέον σε καθημερινή βάση. Η Αναστασία δεν άντεχε αυτή την πίεση και τις διαφωνίες και σταδιακά απομακρυνόταν από τον Μάριο. Αυτός το κατάλαβε και την ρώτησε ευθέως αν θέλει σίγουρα να συνεχιστεί αυτή η σχέση. Η απάντηση της ήταν αρνητική με επακόλουθο να διακόψουν.  Η Αναστασία είχε σχηματίσει πολύ καλή εντύπωση για τον Μάριο. Κατά τη γνώμη της ήταν ένας άγγελος και στεναχωριόταν που τον είχε πληγώσει. Πρώτη φορά στη ζωή της δεχόταν τέτοιο έρωτα και δεν το άντεχε.

Η Αναστασία κι ο Μάριος διατήρησαν πυκνές επαφές μετά το χωρισμό τους. Η κύρια αιτία ήταν ότι η Αναστασία δεν ήθελε να τον χάσει από τη ζωή της γιατί της ήταν απαραίτητος και πολύ σημαντικός. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα που βρισκόντουσαν παρασέρνονταν και φιλιόντουσαν. Αυτό διήρκεσε πολύ καιρό με αποτέλεσμα να γεννηθούν ελπίδες στον Μάριο ξανά. Έφταναν στιγμές που έλεγαν θα δώσουν το τελευταίο φιλί και θα σταματήσει αυτή η κατάσταση μια για πάντα. Η Αναστασία έκλαιγε σε κάθε τέτοια στιγμή…. Τον ήθελε ακόμη… Αυτή η τελευταία φορά ήρθε όπως κι άλλες πολλές στη συνέχεια. Τελικά, δεν μπορούσε να τον αποχωριστεί με κανέναν τρόπο. Μια ανώτερη δύναμη την τραβούσε σε αυτόν.

Και κάπου εδώ γίνεται η απότομη αντιστροφή των ρόλων. Συγκεκριμένα, την ημέρα που η Αναστασία μετά από πολύωρη σκέψη είναι έτοιμη να προτείνει στον Μάριο να έχουν μια μόνιμη και υγιής σχέση, αυτός έχοντας βαρεθεί αυτό το παιχνίδι της ζητά να διακόψουν τις σχέσεις τους οριστικά. Αναμενόμενο όπως ήταν, αυτή έπεσε από τα σύννεφα κι αρνιόταν να το πιστέψει. Αυτός με τη σειρά του πρόβαλλε κάποια επιχειρήματα για τα οποία δεν ήταν εφικτό να είναι μαζί, όπως η διαφορά ηλικίας, η μέχρι τώρα συμπεριφορά της, κ.α. Επιδίωκε να της το φέρει όσο πιο ομαλά μπορούσε. Εξίσου, ήθελε να κάνει τα πάντα για να μην της είναι αρεστός ώστε να μην περάσει τα ίδια που υπέφερε αυτός τόσο καιρό που ήταν κολλημένος μαζί της. Όλα αυτά μονάχα επειδή την αγαπούσε κι επιθυμούσε να είναι ευτυχισμένη. Μα είχε πάψει να είναι ερωτευμένος μαζί της και η ίδια είχε επίγνωση του ότι η μόνη υπεύθυνη γι’ αυτό ήταν αυτή. Το γεγονός αυτό την πονούσε περισσότερο από κάθε άλλο. Αποπειράθηκε να τον μεταπείσει δίχως αποτέλεσμα καθώς ο Μάριος ήταν σταθερός κι αμετάκλητος αν και του ήταν δύσκολο.

Παρέμειναν «φίλοι» μετά από αυτό και συναντιόντουσαν προγραμματισμένα και μη σε καφετέριες ή έξω, ακόμη και στο σπίτι του για καμιά ταινία όπου κατέληγαν πάλι να φιλιούνται. Η Αναστασία σύχναζε στο εξής στα στέκια του περιμένοντας να τον δει έστω και για λίγο. Κάθε μέρα τον ερωτευόταν όλο και περισσότερο. Ευτυχώς ή δυστυχώς ήταν ο πρώτος της έρωτας. Δεν είχε βιώσει ξανά κάτι παρόμοιο. Το ονειρικό αυτό συναίσθημα του έρωτα έπαιρνε τη μορφή εφιάλτη διότι δεν είχε τη δυνατότητα να έχει αυτόν που ερωτεύτηκε. Και το χειρότερο; Δε μπορούσε να συγχωρήσει στον εαυτό της ότι τον είχε απωθήσει η ίδια. Υπήρχε όμως μέσα της η βεβαιότητα ότι κατά βάθος την ήθελε ακόμα. Το διέκρινε στο βλέμμα του, στις κινήσεις, στα λόγια του… Ήξερε πως αυτή η ιστορία δεν είχε τελειώσει και ήταν αποφασισμένη να τον κερδίσει ξανά.

Αντίθετα, αυτός πίστευε ότι είναι απλώς θέμα χρόνου να τον ξεπεράσει και θα σταματούσε να βασανίζεται ο άνθρωπος που αγαπούσε. Ο χρόνος όμως αντί να επουλώνει τις πληγές που προκάλεσαν τα βέλη του έρωτα και να γιάνει αυτήν και τον πόθο της, έμπηγε τα βέλη πιο βαθιά στην καρδιά της και διόγκωνε τα αισθήματα της γι’ αυτόν. Πολλές φορές ο Μάριος τραβήχτηκε στις επανειλημμένες προσπάθειες της να τον φιλήσει, κάτι που δεν του ήταν ευχάριστο γιατί της προκαλούσε λύπη. Αργότερα, κατάλαβε ότι κρατιέται με το ζόρι να μην την φιλήσει κι ότι δεν ήταν μια αυθόρμητη κίνηση λόγω αντανακλαστικών. Συλλογιζόταν να αφεθεί ελεύθερος στην επόμενη απόπειρα της να τον φιλήσει. Αμφιταλαντευόταν όμως γιατί σκεφτόταν μήπως ήταν μια εσφαλμένη παρόρμηση της στιγμής που θα μετάνιωνε. Έφτασε η στιγμή που δεν άντεχε άλλο και το έκανε. Η επιθυμία αυτή είχε φουντώσει για τα καλά μέσα του. Δεν το παραδεχόταν στην Αναστασία αλλά παρουσίαζε δικαιολογίες ότι τάχα το έκανε γι’ αυτήν για να μην στεναχωριέται ή ότι θα ήταν σαν να μην έγινε ποτέ.

Μια μέρα, μια φίλη της Αναστασίας της πρότεινε να βγούνε για να την κεράσει για τα γενέθλια της, όπως κι έγινε. Στην αρχή μιλούσανε για γενικά θέματα σε μια χαλαρή, φιλική ατμόσφαιρα. Κάποια στιγμή, η φίλη της  τής αποκάλυψε ότι εδώ και καιρό φλέρταραν  με τον Μάριο. Η Αναστασία καταρρακώθηκε αλλά αντέδρασε με ψυχραιμία κι αξιοπρέπεια. Καθησύχασε την φίλη της ότι δεν την πείραξε και υποκρίθηκε ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα. Μόλις έφυγε από την καφετέρια στην οποία ήταν με την υποτιθέμενη φίλη της έβαλε τα κλάματα. Πληγώθηκε ανεπανόρθωτα. Είχε περάσει λιγότερο από ένας μήνας που ο Μάριος μπροστά σε όλους του τους φίλους την αγκάλιασε και την φίλησε. Δε μπορούσε να ανεχτεί ότι αυτή η κοπέλα με την οποία κάνανε παρέα τρία χρόνια ήθελε τώρα να συνάψει σχέση με το αγόρι που ήξερε ότι ήθελε η φίλη της. Τους μίσησε και τους δύο. Αποφάσισε να μην τους ξαναμιλήσει. Έβλεπε τον Μάριο έξω κι ούτε καν τον χαιρετούσε, τον αγνοούσε παντελώς. Αν και πολλά αγόρια έδειξαν ενδιαφέρον εκείνη την εποχή για την Αναστασία εκείνη δε μπορούσε να θάψει το παρελθόν και τους απέρριπτε λέγοντας τους την αλήθεια, ότι είναι δηλαδή ακόμα ερωτευμένη με τον πρώην της . Για πόσο θα συνεχιζόταν αυτό;