Με το αγορι μου τον Σταυρο ειμαστε μαζι ενα χρονο και 20 μερες...η ιστορια μας ομως δεν ξεκιναει τοτε...
Ο Σταυρος ειναι ενα χρονο μεγαλυτερος απο μενα και πηγαιναμε στο ιδιο σχολειο. Θυμαμαι μου αρεσε απο το γυμνασιο...ηταν ο θεος που παντα ηταν με καποια αλλη κι εγω το μικρο κοριτσακι που ποτε δεν θα παρατηρουσε...
Κι ομως,οταν εγω πηγαινα πρωτη λυκειου αρχισα να καταλαβαινω πως με ειχε παρατηρησει! Κλεφτες ματιες οταν περναγε εξω απ την ταξη μου, χαμογελα στα διαλειμματα...αλλα τα ειχε με καποια αλλη! Ηταν κι αυτη απ το σχολειο, συμμαθητρια του και ηταν μαζι ενα χρονο.Την ζηλευα τοσο πολυ!Και δεν ειχα απολυτως τιποτα να ζηλεψω απο αυτην...εκτος απ το οτι ηταν δικος της! Θυμαμαι να τους κοιταω απο μακρια και να σκεφτομαι ποσο θα ηθελα ενα αγορι σαν κι αυτον...
Αρχη της δευτερας λυκειου και το σχολειο ειχε βουηξει...ο Σταυρος με την Ελενα ειχαν χωρισει γιατι αυτη το καλοκαιρι τον ειχε απατησει(και πολλοι ελεγαν πως αυτη δεν ηταν η πρωτη φορα...τι αχαριστη!) Δεν μπορω να πω πως αυτο το γεγονος με εκανε να ελπιζω για κατι γιατι δεν ειχα αρκετη αυτοπεποιθηση και αισιοδοξια για ν πιστεψω οτι μπορει να γινοταν κατι μεταξυ μας! Αυτο ομως αλλαξε οταν ενας φιλος μου μου ειπε μετα απο λιγες μερες οτι ο Σταυρος του ειχε ζητησει το κινητο μου! Εκεινο το μεσημερι η καρδια μου χτυπουσε σαν τρελη και το στομαχι μου ειχε δεθει κομπος οταν χτυπησε το κινητο μου: μηνυμα απο αγνωστο αριθμο! Ο Σταυρος! Στελναμε μηνυματα ολη μερα....και την επομενη και την παραεπομενη...!! Αλλα απο κοντα δεν ειχαμε μιλησει ακομα.Ισως αυτος να μην ηθελε να μαθευτει ακομα στο σχολειο...κι αυτο μου ειχε ερθει μια χαρα γιατι ντρεπομουν παρα πολυ!! Γενικα δεν ειχα ποτε ιδιαιτερα προβληματα με τ αγορια,ειχα κανει αρκετες σχεσεις, οι οποιες ομως δεν διαρκουσαν πολυ...κ δεν ειχα ερωτευτει πραγματικα ποτε! Και το ηξερα μεσα μου πως αν πηγαιναν ολα καλα, τον Σταυρο θα τον ερωτευομουν παρα πολυ!!! Αφου λοιπον μιλαγαμε συνεχεια για τρεις-τεσσερις μερες ειχε ερθει η ωρα να τα πουμε κι απο κοντα! Σ ενα διαλειμμα με πλησιασε και μου μιλησε...κι εγω ντραπηκα τοσο πολυ!! Δεν μπορουσα καλα καλα να τον κοιταξω στα ματια...αυτα τα απιστευτα γαλαζια ματια του με υπνωτιζαν...και με κομπλαραν τοσο πολυ!! Ακομα με κοροιδευει για το ποσο κοκκινη ειχα γινει την πρωτη φορα που μιλησαμε...!
Οπως ειναι λογικο, τις επομενες μερες μιλαγαμε αρκετα συχνα στο σχολειο κι ετσι μαθευτηκε οτι κατι τρεχει μεταξυ μας...και φυσικα το εμαθε κι η πρωην του! Η οποια ομως δεν το αφησε ετσι κ αρχισε να τον ξαναπλησιαζει...την εβλεπα που καθοταν μαζι του στα διαλειμματα, εγερνε το κεφαλι της στον ωμο του...ηθελα να την σκοτωσω!!! Και τελικα πετυχε αυτο που ηθελε...Μια μερα με βρηκε ο Σταυρος στο διαλειμμα και μου ειπε πως ηθελε να μου μιλησει.Καταλαβα απ το βλεμμα του τι ηθελε...Μου ειπε οτι μολις βγηκε απο μια μεγαλη σχεση κι οτι ηθελε χρονο να σκεφτει, οτι δεν ηθελε να με πληγωσει αλλα δεν ηταν ετοιμος ακομα.Εγω βεβαια δεν το πιστεψα αυτο...ημουν σιγουρη πως η Ελενα ειχε καταφερει το σκοπο της...Και ειχα δικιο! Λιγες μερες μετα ηταν και παλι μαζι και η ευκαιρια να πραγματοποιηθει το ονειρο μου ειχε χαθει μεσα απο τα χερια μου...
Εναμιση περιπου μηνα μετα, το σχολειο προετοιμαζοταν για την μεγαλη εκδηλωση της τρτης λυκειου σε ενα πολυ γνωστο κλαμπ. Με τον Σταυρο δεν ειχαμε ξαναμιλησει...Αλλα εγω φυσικα δεν τον ειχα βγαλει ακομα απ το μυαλο μου...το μονο που μπορουσα να κανω ομως ειναι να τον κοιταω με την κοπελα του...και πολυ συχνα με κοιταζε κι αυτος...
Την ημερα της εκδηλωσης για καποιο λογο τα κρυφα βλεμματα μου με τον Σταυρο στο σχολειο εγιναν πολυ εντονα...και το ιδιο μεσημερι το τηλεφωνημα της κολλητης μου της Ντινας εκανε το στομαχι μου να δεθει κομπος! Ο κολλητος του Σταυρου, με τον οποιο η Ντινα ειναι φιλη, της ειχε πει πως η κοπελα του Σταυρου θα εφευγε νωρις απ την εκδηλωση και πως μολις εμενε μονος του ηθελε να βρεθουμε για να μου μιλησει!!
Μπαινοντας στο κλαμπ η καρδια μου κοντευε να σπασει απ το αγχος και την ανυπομονησια...Αμεσως τον εντοπισα...ηταν με την κοπελα του. Χορευαν αγκαλιασμενοι...και τοτε καταλαβα πως ο,τι κι αν ηθελε να μου πει, ο,τι κι αν συνεβαινε μεταξυ μας δεν θα σημαινε τιποτα γι αυτον...γιατι ηταν με καποια αλλη...Κι ετσι αποφασισα πως αν μου ελεγε να βρεθουμε δεν θα πηγαινα.Ηθελα αν συνεβαινε κατι μεταξυ μας να εχει αισθηματα για μενα κι αν με φιλαγε να ηταν σημαντικο γι αυτον...δεν ηθελα να ειμαι ενα διαλειμμα πριν επιστρεψει στην κοπελα του...Κι ετσι, αφου και οι φιλοι μου δεν περναγαν καλα στην εκδηλωση, μετα απο ωρα αποφασισαμε να παμε σ ενα αλλο κλαμπ εκει κοντα. Φευγοντας, τον ειδα να ερχεται κι αυτος προς την εξοδο και μολις βγηκα απ το μαγαζι τον ειδα να με κοιταει παριστανοντας οτι καποιον ψαχνει...εγω γυρισα αποφασισμενη να φυγω και δεν κοιταξα πισω μου...Αμεσως μου ηρθε μηνυμα στο κινητο και με ρωταγε γιατι εφυγα, του απαντησα πως πηγα αλλου.Με επαιρνε τηλεφωνα, εγω ομως δεν απανταγα αλλα χορευα με τους φιλους μου...Αφου ειχε περασει η ωρα αποφασισαμε να φυγουμε και τοτε μου ηρθε μηνυμα απ τον Σταυρο οτι ειναι απ εξω απ το μαγαζι που ημουν και να βγω για λιγο για να μιλησουμε. Οντως βγηκα, μαζι με την παρεα μου ομως για να φυγουμε...Μπροστα τους βεβαια δεν εκανε καμια κινηση να με πλησιασει κι ετσι ανταλλαξαμε μονο ενα βλεμμα...Ενιωθα τυψεις που ημουν τοσο ψυχρη απεναντι του ομως πιστευα πως ηταν ο μοναδικος τροπος να τον απομακρυνω...Μολις εφτασα σπιτι μου εστειλε μηνυμα κ μου ειπε πως ηθελε πολυ να βρεθουμε αποψε αλλα εγω του ειπα οτι φανηκε οτι περναγε μια χαρα με την κοπελα του κι οτι δεν με χρειαζοταν...και τοτε μου απαντησε: "Κριμα που δεν ηρθες!! Σε περιμενα...!!! Εστω ενα φιλι...θα ελεγε πολλα, απ την πλευρα μου τουλαχιστον!! Καληνυχτα..." Διαβαζοντας αυτο το μηνυμα καταλαβα πως ημουν τρελη γι αυτον...και πως αν συνεχιζε να προσπαθει να με πλησιασει δεν θα μπορουσα να αντισταθω αλλο...Κι ετσι εγινε! Τις επομενες μερες μου εστελνε συνεχεια μηνυματα κι εγω σταματησα να προσπαθω να μην του απαντησω! Μιλαγαμε πολυ και συνεχεια μου ελεγε πως ηθελε να βρεθουμε, να μιλησουμε και να μου εξηγησει καποια πραγματα...Η ευκαιρια να βρεθουμε ηρθε το ιδιο Σαββατο που οι γονεις μου ηταν ταξιδι στο εξωτερικο και ημουν μονη σπιτι...Του ειπα να ερθει και κατα τις 12 το βραδυ, αφου ειχε βγει με την παρεα του και την κοπελα του μεσα σε αυτη, ηρθε σπιτι μου. Στην αρχη ημασταν κι οι δυο πολυ αμηχανοι, σιγα σιγα ομως αρχισαμε να μιλαμε...Μου εξηγησε πως οταν με πλησιασε στην αρχη της χρονιας, ενδιαφεροταν πραγματικα για μενα αλλα μολις εμαθε η Ελενα τι συμβαινει μεταξυ μας, εκλαιγε συνεχεια και τον παρακαλαγε να τα ξαναβρουν. Του ειπε πως δεν θα το αντεξει να τον δει με καποια αλλη και πως θα αυτοκτονησει και διαφορα τετοια...Ετσι δεν μπορουσε να κανει διαφορετικα γιατι πηγαιναν και τριτη λυκειου και λογω πανελληνιων δεν μπορουσε να τις καταστρεψει τη χρονια.Ομως μου ειπε πως δεν μπορουσε να με βγαλει απ το μυαλο του και δεν περιμενε να ειναι τοσο δυσκολο...και τοτε με κοιταξε μ αυτα τα υπεροχα ματια του και με φιλησε...Ετσι ξεκινησε μια παραλληλη σχεση...Σχεδον καθε Σαββατο, πριν βγει ο καθενας με την παρεα του βρισκομασταν για μια ωριτσα σ ενα στενακι οπου δεν μπορουσε να μας δει κανεις...μακρια απο ολον τον κοσμο, μονο οι δυο μας...κι εκει ξεχναγαμε την πραγματικοτητα...οτι αυτος ηταν με καποια αλλη κι οτι ολο αυτο ηταν λαθος...Το ηξερα, ομως τον ηθελα τοσο πολυ...Απ την μια ηταν τοσο δυσκολο να τον βλεπω στο σχολειο με την Ελενα, να τον αγκαλιαζει, να τον φιλαει...δεν το αντεχα! Κι απ την αλλη ειχα τυψεις για αυτο που καναμε! Ομως δεν μπορουσα να ζησω χωρις αυτον...Εκεινη την χρονια ημουν διαρκως τοσο στενοχωρημενη...εκλαιγα συνεχεια και δεν ετρωγα τιποτα, ειχα χασει 7 κιλα απ την στενοχωρια μου...Ομως δεν μπορουσα να κανω διαφορετικα... Αυτη η λιγη ωρα στο στενακι μας ηταν το μονο πραγμα που περιμενα ολη την εβδομαδα...μονο γι αυτο ζουσα...Ημασταν τοσο ερωτευμενοι και οι στιγμες που ζουσαμε στο στενακι μας ηταν τοσο παθιασμενες...
Ολη αυτη η κατασταση ηταν πολυ δυσκολη και για τους δυο μας...Συχνα, ειτε ο ενας ειτε ο αλλος επαιρνε την αποφαση και το τελειωνε...υπηρξαν πολλες "τελευταιες φορες" που βρεθηκαμε. Ομως αργα η γρηγορα καποιος εκανε την κινηση και ξανα απ την αρχη...Δεν μπορουσαμε να ειμαστε μαζι αλλα δεν αντεχαμε χωρια...
Ετσι περασαν οι μηνες και μπηκε το καλοκαιρι κι ο Σταυρος ηταν ακομα με την Ελενα...Τοτε σκεφτηκα πως ισως και να μην ειχε σκοπο να χωρισει και οτι δεν θα ειμαστε ποτε μαζι... Δεν αντεχα αλλο να ερχομαι δευτερη στην καρδια του...και ειχα αντεξει ολο αυτο, ειχα κανει τοση υπομονη περιμενοντας να περασουν οι πανελληνιες. Οι πανελληνιες ομως ειχαν ηδη περασει και τα αποτελεσματα ειχαν βγει. Η δικαιολογια του δεν εστεκε πια. Δεν υπηρχε αλλος λογος για να ειναι και με εμενα και με την Ελενα. Ετσι αποφασισα να το τελειωσω για μια ακομα φορα...Μετα το καλοκαιρι ομως, ημασταν και παλι μαζι...στα κρυφα φυσικα! Εβριζα τον εαυτο μου που δεν ειχα την δυναμη να ξεφυγω απο αυτον τον ερωτα αλλα η ελπιδα πεθαινει παντα τελευταια κι εγω ακομα ηλπιζα οτι θα κανει το μεγαλο βημα να χωρισει για να ειμαστε μαζι...Οταν περασε ενας ακομας μηνας και δεν το ειχε κανει ακομα, το πηρα αποφαση πως δεν θα το εκανε ποτε.Κι ετσι βρεθηκαμε για αυτην που πραγματικα πιστευα οτι ηταν η τελευταια φορα...μου ειπε πως στα αληθεια μ αγαπουσε και πως ειναι ενας δειλος και δεν μου αξιζε...μειναμε αγκαλια για πολυ ωρα μεχρι που δεν μπορεσα να συγκρατησω αλλο τα δακρυα μου και ετρεξα μακρια του κλαιγοντας...
Ολη την υπολοιπη βδομαδα ημουν χαλια...ενιωθα αδεια λες κι η ζωη μου πλεον δεν ειχε απολυτως κανενα νοημα...Η ταξη μου εκεινη την Παρασκευη εκανε την καθιερωμενη εκδηλωση για να μαζεψουμε χρηματα για την πενταημερη μας και δεν ειχα καμια ορεξη να παω. Οι φιλες μου, ομως, με επεισαν οτι αυτη ηταν ευκαιρια να ξεχαστω λιγο απ την στενοχωρια μου και να διασκεδασω...Δεν ειχαμε παει πολυ ωρα εκει και ξαφνικα ειδα μερικα τραπεζια πιο κατω τον Σταυρο με την παρεα του, χωρις ομως την Ελενα. Δεν ηξερα οτι θα ερχοταν και μολις τον ειδα σφιχτηκε το στομαχι μου! Μου ειχε λειψει παρα πολυ, ομως δεν ημουν σιγουρη αν θα μου εκανε καλο η παρουσια του εκει...Μετα απο λιγη ωρα και πολλες κλεφτες ματιες προς το μερος του ειδα μηνυμα του στο κινητο μου: "Μπορεις να μου δωσεις μια ευκαιρια να σου αποδειξω ποσο σ αγαπαω...!?" Σκεφτηκα να μην του απαντησω,οτι σιγουρα ηθελε να γυρισουμε παλι στα ιδια και ημουν αποφασισμενη οτι αυτο δεν θα ξαναγινοταν! Αλλα δεν μπορεσα να τον αγνοησω κι ετσι τον ρωτησα τι εννοει και μου ειπε να συναντηθουμε εξω απ το μαγαζι για λιγο, ειχε κατι σημαντικο να μου πει. Δεν ημουν αρκετα δυνατη για να μην παω κι ετσι μετα απο μια βδομαδα ειδα και παλι αυτα τα υπεροχα γαλαζια ματια του...Μου ειπε πως χωρισε με την Ελενα και πως μπορουσαμε επιτελους να ειμαστε μαζι...μονο οι δυο μας!! Πραγματικα δεν μπορουσα να το πιστεψω και δεν μπορουσα καν να αρθρωσω λεξη, απλα ειχα μεινει και τον κοιταζα! "Σ'αγαπαω!", μου φωναξε! Και τοτε με εσφιξε στην αγκαλια του και με φιλησε! Το φιλι αυτο μ εκανε να χασω καθε επαφη με το περιβαλλον και ενιωθα λες και ημασταν μονοι στον κοσμο...και οντως ημασταν! Εκεινο το φιλι μου αλλαξε τη ζωη...κι εχει περασει ενας ολοκληρος χρονος που ειμαστε πλεον επισημο ζευγαρι με τον Σταυρο...ειμαστε πολυ ευτυχισμενοι μαζι και ζουμε ελευθερα τον ερωτα μας... επιτελους,οχι πια στα κρυφα...!!!!!
Post new Comment