Είμαι ιδιωτικός υπαλληλος,35 ετών ,σε μεγάλη εταιρεία εκεί όπου, έμελε να γνωρίσω και τη γυναίκα μου. Πέντε μέρες πριν τον γάμο, έπρεπε να καλύψω συνάδελφο μου στην διεύθυνση προσωπικού για παραχώρηση συνέντευξης από υποψήφια. Είδα με έκπληξη ότι το άτομο που θα συναντούσα για το interview ήταν η Γιώτα. Ποτέ δεν θα πίστευα ότι οι δρόμοι μαζί της θα ξανασυναντιόντουσαν. Πόσο μικρός είναι ο κόσμος, πραγματικά.... Τόσες αναμνήσεις, μια μεγάλη ιστορία αγάπης..
Η Γιώτα ήταν αυτό που λέμε, έρωτας με την πρώτη ματιά. Όλα ξεκίνησαν από μια αγγελία μου στις ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ,4ετής στο πανεπιστήμιο, οπού ζητούσα επικοινωνία με φίλους και φίλες, ως διέξοδο από τα συνηθισμένα. Πολλά γράμματα έλαβα, όμως ένα ξεχώρισα αμέσως. Ίσως γιατί ήταν το πρώτο γράμμα με μια φωτογραφία μέσα, μια αστεία φωτογραφία. Την ερωτεύτηκα αμέσως. Το όνομα της Γιώτα,17 ετών ( έγραψε ),στο λύκειο, με ανάγκη για επικοινωνία, κοινά με μένα ενδιαφέροντα, όπως θέατρο, σινεμά, μουσική και χορός. Ακολούθησαν πολλά γράμματα-κάπου 6-8 μήνες-όπου ένα βράδυ κανονίσαμε συνάντηση. Εκείνη την βραδιά δεν θα ξεχάσω ποτέ από το μυαλό μου και την καρδιά μου. Πιστεύω ούτε και από την πλευρά της. Μου μίλησε αυτήν πρώτη, δεν την κατάλαβα αμέσως. Ήταν πιο όμορφη από ότι στην φωτογραφία.
Καθίσαμε σε ένα καφέ, αμήχανα αλλά με μεγάλο ενθουσιασμό, και εκεί μου είπε την ιστορία της, ως παιδί χωρισμένων γονιών, όπου ζούσε με την μάνα της και τον πατριό της, με παθολογική αγάπη στον πατέρα της..Γαρδένιες της χάρισα εκείνη την βραδιά από μια τσιγγάνα που μας είπε την μοίρα μας ως ´´καταραμένο ζευγάρι’’, όπου μόνο γέλια μας προκάλεσαν εκείνο το βράδυ του Απρίλη .Η ζωή μερικά χρόνια μετά, το απέδειξε! Λόγω της διαφοράς ηλικίας, εγώ 23,αυτή 17,άφησα τον καιρό λίγο μέχρι να εκδηλώσω τα αισθήματά μου σε αυτήν. Μετά από βόλτες, cinema, καφέδες στην κρεπερί που δούλευε και την περίμενα εκεί μέχρι να σχολάσει, ήρθε ο καιρός όπου η καρδιά δεν άντεχε άλλο να μένει κρυφή. Μόνο που η έκπληξη και η αμηχανία της που ένιωσε από μια τέτοια αποκάλυψη, με προσγείωσε ανώμαλα στην γη. Είχα πέσει τόσο έξω; Όλα της τα λόγια πόσο πολύτιμος είμαι στην ζωή της ,σήμαιναν μόνο ως φίλος; Λίγο χρόνο δώσε μου ’,είπε. Δεν παραιτήθηκα αμέσως, πίστευα ότι δεν ήταν ακόμα έτοιμη. Διαφορά ηλικίας, έλεγα. Άλλωστε, η Γιώτα είναι 16,όχι 17,και εγώ έκλεινα σε 24 σε λίγο καιρό..
Όταν πέρασε ένας χρόνος πια, και η κλήτευση για στρατό στο Ναυτικό ήρθε σπίτι, αποφάσισα ότι έφτασε η ώρα και πάλι, ή τώρα ή ποτέ. Νύχτα του Νοέμβρη, κρύο, βροχή δυνατή και εγώ με την Γιώτα, πάνω από μια ώρα γύρο γύρο από το σπίτι της, με δάκρυα στα μάτια της ότι ‘βιάζομαι’!.‘Η μαζί ή οι δρόμοι χωρίζουν απόψε’, της είπα κοφτά. Πόναγα που το έλεγα, όμως, ο έρωτας μου δεν γινόταν άλλο να περιμένει! Για 2 χρόνια δεν έμαθα νέα της ,ώσπου 2 μέρες πριν πάρω απολυτήριο, έλαβα ξανά νέα της.
Τελείωνε την σχολή της και θα ήταν ωραία να μάθαινε που βρισκόμουν’. Ξεκίνησε η αλληλογραφία για μια ακόμη φορά όπου όταν ξαναβρεθήκαμε μετά από τόσο καιρό, ήταν σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα. Πήγα σπίτι της, και σάστισα όταν είδα πάνω σε τραπέζι τις γαρδένιες που τις είχα αγοράσει στο πρώτο μας ραντεβού, αποξηραμένες σε βάζο. ‘Θυμάσαι, μου είπε. Φυσικά, τα πάντα, απάντησα. Της έδωσα ένα cd με ένα μόνο τραγούδι ( ΛΌΓΩ ΤΙΜΗΣ ο τίτλος του) που ήθελα ν ακούσει..Ένα τραγούδι που οι στίχοι έλεγαν για όλο αυτό το διάστημα που ήμουνα μακριά από την Γιώτα. Το τραγούδι αυτό δεν θα αργούσε σύντομα να γίνει το τραγούδι μας! Έντονα συναισθήματα που, μετά το άκουσμα του τραγουδιού αυτού, οι παράλληλοι δεσμοί μας δεν θα μας εμπόδιζαν να φιληθούμε βαθειά στο στόμα και να ζήσουμε μια ερωτική βραδιά που η ίδια η ζωή μας χρώσταγε, ίσως!
Την επόμενη μέρα αποφασίσαμε να μείνουμε μαζί, αφού πρώτα διακόψουμε από τις παράλληλες σχέσεις μας. Τίποτα δεν θα μας εμπόδιζε να μείνουμε χώρια πια. Όμως η μοίρα μας είχε άλλα σχέδια. Την μέρα που περίμενε η Γιώτα την σχέση της, τον Ανδρέα για να του ανακοινώσει ότι χωρίζουν, παθαίνει ατύχημα με την μηχανή. Μέρες και νύχτες ήταν η Γιώτα στο πλευρό του, πράγμα που μας διέλυσε ως ζευγάρι. Μου ζήτησε λίγο χρόνο, να σκεφτεί την όλη κατάσταση, μέχρι να αναρρώσει, μου είπε. Όταν ο Ανδρέας έπεσε σε κώμα,2 βδομάδες, αυτό μας χώρισε, πολλές φόρες ούτε τηλέφωνο δεν σήκωνε, ώσπου, ένα βράδυ έλαβα το ακόλουθο μήνυμα ; ‘Πέθανε ο Ανδρέας .Εγώ φταίω για όλα. Εμείς! Λάθος όλα! Καλή συνέχεια στην ζωή σου. Τα τραγούδια μας θα σε θυμίζουν πάντα. Σ αγαπώ.’
Και όταν προσπάθησα να την ξανακαλέσω στο κινητό της το είχε κλειστό. Όλη η ζωή μου άλλαξε σε μία στιγμή. Έγινα χίλια κομμάτια, και το κυριότερο, αισθανόμουν ανήμπορος να κάνω κάτι, να την βοηθήσω. Ούτε στο σπίτι της δεν την έβρισκα πια, όσες φορές προσπάθησα να την βρω μέσα. Κάποια στιγμή μετακόμισε. Ποτέ δεν έμαθα πως πέρασε όλο αυτό το διάστημα ώσπου, ένα βράδυ, κάπου 2 χρόνια μετά, σε μια έντονη βροχερή νύχτα, σε αίθουσα σινεμά, πριν ξεκινήσει η ταινία, βρεθήκαμε τυχαία ξανά. Αυτή με τον πατέρα της, που τόσο τον λατρεύει ,κι εγώ με 2 φίλους μου. Ο χρόνος σταμάτησε ξανά, όπως την πρώτη μέρα που γνωριστήκαμε! Είπαμε τα νέα μας στα πεταχτά, μου έδωσε το νέο της νούμερο στο κινητό και μου πρότεινε να βρεθούμε ξανά. Δεν την ξαναπήρα ποτέ τηλέφωνο. Το ίδιο βράδυ το έσβησα από την μνήμη του κινητού μου. Δεν είχα την δύναμη να ξαναμπώ στην διαδικασία, δεν ήθελα να τα πω μαζί της, ίσως, ως φίλοι πια. Η απόρριψη, ο πόνος, τόσο καιρό μετά, το αδικαιολόγητο και ο απότομος χωρισμός, ήταν το ίδιο οδυνηρό για μένα.
Απομακρύνθηκα από φίλους, κλείστηκα στον εαυτό μου, αρρώστησα. Δεν άντεχα να το ξαναπεράσω, να την ξανά χάσω, δεν άντεχα άλλο ένα θάνατο μαζί της. Βαθειά μέσα μου, ήξερα ότι το παραμύθι-ιστορία της είχε πια τελειώσει. Πάντα αναρωτιόμουν τι θα γινόταν αν έπαιρνα τηλέφωνο και βρισκόμουν ξανά κοντά της, τι να απέγινε, χρόνια μετά. Η απορία μου λύθηκε όταν σήμερα πια, στο γραφείο μου, κοιτάζοντας το βιογραφικό της για συνέντευξη διάβασα: ‘ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ:ΕΓΓΑΜΗ- 2 ΠΑΙΔΙΑ.’Η πόρτα άνοιξε, και η Γιώτα μπήκε στο γραφείο.............Κοιταχτήκαμε στα μάτια...........Αμηχανία, ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη.........Και η σιωπή έσπασε όταν το κινητό της χτύπησε στους ήχους ενός οικείου μας τραγουδιού, του τραγουδιού εκείνου ( ΛΟΓΩ ΤΙΜΗΣ ) που της είχα χαρίσει στο cd .............Αυτό πρόδωσε τα αισθήματά μας, τόσα χρόνια μετά...........Τα λόγια δεν είχαν καμία σημασία πια, να ειπωθεί οτιδήποτε πια.......Ήμασταν ξανά μαζί, έστω και για μία στιγμή, αυτήν την πολύτιμη πια στιγμή,.............................
Λόγω τιμής ( logo timis )
http://www.youtube.com/watch?v=aGMJPj5Bk2w
Σ' άκουσα πάλι στο τραγούδι της σιωπής
Σ' άλλη διάσταση κι απόψε μ' οδηγείς
Λόγω τιμής
Στον ύπνο μου έρχεσαι τα βράδια και ξαναφεύγεις σαν τον κλέφτη το πρωί
Δυό χρόνια έχω να σε δω κλείνω τα μάτια κ' είσ' εδώ
Δυό χρόνια έχει που άλλαξ' η ζωή μου πες μου πως πέρασαν πως πέρασαν
Σαν άνεμος που χάθηκε και χάθηκες μαζί του Λόγω τιμής
Θα 'ρεις κι απόψε στ' όνειρο μου να με βρεις νύχτα και νιώθω να με παρακολουθείς
Λόγω τιμής τον ήλιο θέλω ν' αντικρύσωμα να ξεφύγω απ' τη σκιά σου δεν μπορώ.
Post new Comment