Η δική σου ιστορία αγάπης γίνεται ταινία.

Τι θα άλλαζα; Δε θα άλλαζα τίποτα! Όλα έγιναν για κάποιο λόγο! Φαντάζεσαι πόσο διαφορετικά μπορεί να ήταν όλα αν δεν γίνονταν με τον τρόπο και στο χρόνο που έγιναν; Πόσο διαφορετικά θα ήταν αν δεν γνωριζόμασταν εκείνη τη νύχτα; Τι θα άλλαζε αν δεν συναντιόμασταν εκείνο το καλοκαίρι; Θυμάσαι τη νύχτα που γνωριστήκαμε; Θυμάσαι το πρώτο μας καλοκαίρι;

Από τον Απρίλη με παρακαλούσε η Μαριάννα να πάω μαζί της στο χωριό του μπαμπά της. Κι εγώ η τρελή δεν ήθελα!Τελικά αποφάσισα να της κάνω το χατίρι! «Στο κάτω κάτω μια βδομάδα είναι μόνο, θα περάσει!» Έτσι είχα σκεφτεί! Έβαλα μερικά ρούχα σε μια βαλιτσούλα και ξεκίνησα για το ωραιότερο ταξίδι της ζωής μου!
Το ερωτεύτηκα αυτό το μέρος απ’την πρώτη στιγμή! Το λάτρεψα! Όπως ακριβώς λάτρεψα κι εσένα! Είχα πει ότι θα μείνω μια εβδομάδα μόνο αλλά όταν κόντευε να τελειώσει το ξανασκέφτηκα. Δεν ήθελα να φύγω. Δεν μπορούσα όμως να κάνω αλλιώς ,δεν είχα ρούχα,λεφτά… Μόλις είπα στη Μαριάννα ότι ήθελα να μείνω κι άλλο πέταξε απ’τη χαρά της! Το είπε στους δικούς κι αυτοί κανόνισαν τα πάντα! Το βράδυ εκείνης της μέρας γνωριστήκαμε!
Θυμάσαι; Πόσο σε σνόμπαρα εκείνο το βράδυ! Χρόνια ολόκληρα μου το κοπανούσες! Σε αντιπάθησα τόσο πολύ! Ήξερες ότι μπορούσες να έχεις όποια ήθελες και το έδειχνες κι αυτό με εκνεύριζε τόσο!! Σε κοιτούσαν όλες σαν ξελιγωμένες και κρέμονταν απ’τα χείλη σου κι εσύ έπαιζες μαζί τους! Κι αυτές πίστευαν τα πάντα! Ήθελα τόσο να σε χαστουκίσω! Στην Εκκλησία του χωριού δεν καθόμασταν; Ναι,στην Εκκλησία! Έφυγα νευριασμένη και πήγα δίπλα στις κούνιες. Που με ακολούθησες και καυγαδίσαμε!

Θυμάσαι τον πρώτο μας καυγά; Με είπες σνομπ και φαντασμένη κι εγώ σου απάντησα ότι είσαι ψώνιο και φαλλοκράτης και τότε με άρπαξες και με φίλησες. «Για σνομπ φιλάς πολύ ωραία!» Έτσι μου είπες κι έφυγες. Κι εγώ τσαντίστηκα ακόμα πιο πολύ γιατί είχα ανταποδώσει το φιλί σου! Όταν ήρθε η Μαριάννα με βρήκε σε έξαλλη κατάσταση να βρίζω τον εαυτό μου. «Έλα, παραδέξου το! Σου αρέσει ο ξάδερφός μου!» Τι στιγμή που το ξεστόμισε αυτό η Μαριάννα κόντεψαν να σπάσουν τα μελίγγια μου απ’την πίεση. «Είσαι τρελή!» της φώναξα και έφυγα τρέχοντας! Δύο ώρες με ψάχνατε και τελικά με βρήκες στο σχολείο του χωριού να κλαίω. Όσες φορές με είχες ρωτήσει γιατί έκλαιγα σου έλεγα απ’τα νεύρα μου. Έκλαιγα γιατί δεν ήξερα τι μου συνέβαινε! Είχα τη μορφή σου και τη γεύση απ΄το φιλί σου! Πώς ήταν δυνατών; Σε είχα μόλις γνωρίσει! Δεν καταλάβαινα!

Θυμάσαι πως έπεσα στην αγκαλιά σου όταν με βρήκες; Έτρεμα σαν το φύλλο! Πόσο ασφαλής ένιωσα όταν με έσφιξες τρυφερά και μου ζήτησες συγνώμη. Νόμιζες πως είχα στεναχωρηθεί που με είπες σνόμπ και φαντασμένη. Μια ώρα έκλαιγα στην αγκαλιά σου. Μια ώρα κι όμως μου είχε φανεί ότι είχαν περάσει μερικά δευτερόλεπτα! Με συνόδεψες  μέχρι το σπίτι αμίλητος κρατώντας με πάντα αγκαλιά. Κι όταν φτάσαμε στην εξώπορτα με ξαναφίλησες και μου είπες «Θα σε δώ αύριο Πριγκίπισσα!» Έτσι με φώναζες μέχρι και σήμερα. «Πριγκίπισσα μου!» Δεν κοιμήθηκα όλη νύχτα! Στα μάτια μου είχα τη μορφή σου, στα χείλη μου τα φιλιά σου και στο κορμί μου την αγκαλιά σου! Περίμενα να ξημερώσει για να σε ξαναδώ! Και ήρθε επιτέλους το πρωί! Θεέ μου, ήσουν τόσο όμορφος! Μου είχε κοπεί η ανάσα! Με πλησίασες, μου χάιδεψες τα μαλλιά και με ρώτησες πως είμαι. Ούτε φιλί, ούτε αγκαλιά! Σκάφτηκα ότι όσα έκανες το προηγούμενο βράδυ ήταν μόνο από οίκτο. Μάζεψα ότι είχε μείνει απ΄το θιγμένο μου εγωισμό και σου είπα «Καλύτερα! Συγνώμη για τη χθεσινή μου συμπεριφορά!Δεν ξέρω τι με έπιασε!» Μου έπιασες το χέρι και μου είπες «Ξέρω εγώ! Έλα μαζί μου!» Η φωνή σου δε σήκωνε αντίρρηση. Δεν ήταν παράκληση, ήταν διαταγή! Σ’ακολούθησα χωρίς δεύτερη σκέψη! Φαινόσουν να ξέρεις τι θέλεις και πώς θα το πάρεις. Κι αυτό μου άρεσε! Μου άρεσε να αφήνομαι και να με οδηγείς! Δε μου είπες που πάμε και δε σε ρώτησα! Δε με ένοιαζε! Μου αρκούσε που ήμουν μαζί σου!
Θυμάσαι που με πήγες; Στο ποτάμι,ναι! Και μου είπες «Πριγκίπισσα μου, αυτό είναι το Βασίλειό μου!Τι λες; Θα γίνεις η Βασίλισσά μου;» Κι όταν σου είπα ΄ναι΄ με έσφιξες στην αγκαλιά σου και με γέμισες φιλιά! Θα μου λείψουν τόσο πολύ αυτά τα φιλιά! Κι από κείνη τη στιγμή ήμασταν μαζί! Και δε σταματούσες να μου χαρίζεις τα φιλιά σου και την αγκαλιά σου! Δε φοβήθηκες ούτε μια στιγμή να μου δείξεις τι αισθάνεσαι για μένα! Με έκανες να νιώθω τη μοναδική γυναίκα στην καρδιά σου! Μέχρι εκείνο το καταραμένο βράδυ. Εκείνη τη νύχτα που εμφανίστηκε η πρώην σου. Κι όλα άλλαξαν!
Σε περίμενα στο ποτάμι.Στο ‘Βασίλειο μας’ όπως συνήθιζες να λες.Αντί για σένα όμως ήρθε εκείνη και μου τα κατέστρεψε όλα. Μου είπε ότι ήσασταν ακόμα μαζί και δεν είχατε χωρίσει. Μου είπε ότι ήμουν απλά μια περιπέτεια για σένα και τίποτα παραπάνω και μου ζήτησε να φύγω απ’τη ζωή σου.Κι εγώ η τρελή την πίστεψα! Έφυγα τρέχοντας με δάκρυα στα μάτια και την επόμενη μέρα κιόλας έφυγα απ’το χωριό. Έφυγα μακριά. Πήγα για σπουδές και έδωσα ρητή εντολή στη Μαριάννα να μη σου πει που βρίσκομαι. Και η Μαριάννα σαν καλή φίλη το έκανε. Δεν ήξερε. Δεν της είχα πει το λόγο που με οδήγησε σε αυτή μου την απόφαση. Κάθε χρόνο μου πρότεινε να πάω στο χωριό. Δεν μπορούσα. Ήταν ακόμα όλα νωπά. Δύο χρόνια μετά κι εγώ ακόμα σκεφτόμουν και ήθελα μόνο εσένα. Σε σκεφτόμουν στην αγκαλιά της και τρελαινόμουν!

Πέρασα δύο χρόνια απομόνωσης και μοναξιάς. Μέχρι που κατάλαβα! Έπρεπε να γυρίσω στο μέρος που όπου έγιναν όλα. Έπρεπε να σε αντιμετωπίσω για να σε βγάλω πια από μέσα μου. Και δέχθηκα την πρόσκληση της Μαριάννας για διακοπές στο χωριό.
Όταν σε είδα μου κόπηκαν τα πόδια. Σκέφτηκα να τρέξω αλλά κάτι με κράτησε και δεν το έκανα. Ήρθες γρήγορα προς το μέρος μου. Με άρπαξες απ΄το χέρι και μου είπες «Έλα μαζί μου.» «Δε θέλω» σου είπα και μου απάντησες «Δε σε ρώτησα.» Έτρεμα σαν το φύλλο και το μόνο που σου είπα ήταν «Όχι στο ποτάμι.» Με κοίταξες και με οδήγησες στο σχολείο. Με έβαλες να κάτσω στην πλάτη στο παγκάκι και στάθηκες όρθιος μπροστά μου.
Θυμάσαι το μονόλογό σου;  Να στον θυμίσω;
«Γιατί; Γιατί έφυγες; Γιατί εξαφανίστηκες; Χωρίς λόγο, χωρίς μια εξήγηση. Γιατί; Τι σου έκανα; Επειδή σε ερωτεύτηκα; Επειδή σε αγάπησα; Γιατί; Γιατί χάθηκες; Δυο χρόνια;Δυο ολόκληρα χρόνια; Ρώτησες για μένα; Σε ένοιαξε ποτέ για μένα; Το ξέρεις ότι για ένα μήνα δεν έτρωγα και δεν κοιμόμουν; Δεν έκανα τίποτα. Δεν είχα όρεξη για ζωή. Το ξέρεις; Κι όταν συνήλθα ήθελα μόνο να σε βρώ.Παρακαλούσα τη Μαριάννα να μου πει που είσαι και μου έλεγε μόνο ότι δε θες να με δεις. Γιατί; Δεν καταλαβαίνω.Γιατί μου το’κανες αυτό;»

Ένιωσα το αίμα μου να βράζει από θυμό! «Μου ζητάς ευθύνες; Είσαι σοβαρός;Έστειλες την πρώην σου να μου πει να φύγω απ’τη ζωή σου και μου ζητάς ευθύνες;» Όταν είδα το έκπληκτο βλέμμα σου πάγωσα. Ήταν σα να μην ήξερες για τι πράγμα μιλούσα. «Τι έκανα; Τι λες;» Σου εξήγησα με κάθε λεπτομέρεια τι έγινε εκείνο το βράδυ. Ούτε εγώ που είμαι γυναίκα δεν περίμενα να είναι τόσο πανούργα. Χάσαμε δυο ολόκληρα χρόνια εξαιτίας αυτής της γυναίκας. Από εκείνη τη μέρα που ξεκαθαρίστηκαν όλα, μου χάρισες τα καλύτερα 5 χρόνια της ζωής μου!!
Ακύρωσα την Εκκλησία και το τραπέζι και επέστρεψα το νυφικό. Πόσο περίεργος ήσουν να δεις το νυφικό μου! Κι εγώ η χαζή δε σε άφησα γιατί το θεωρούσα γρουσουζιά. Αν η ζωή μας χάριζε έστω 2 μέρες ακόμα θα το έβλεπες! Θα προσέχω εγώ τους γονείς σου τώρα,μην ανησυχείς!
Α! Ξέχασα να σου πώ!

Θα είναι αγόρι και θα πάρει το όνομά σου!
Αντίο μωρό μου!
Σ’αγαπώ!