Η δική σου ιστορία αγάπης γίνεται ταινία.

Λονδίνο, Δεκέμβρης του 2007. Μια κλασσική βροχερή μέρα και ο 28 χρονος Μιχάλης περιμένει το τάξι στο Lobby του ξενοδοχείου όπου διέμεινε το τελευταίο τριήερο λόγω του ότι αποφάσισε να κάνει ενα ταξίδι ολομόναχος εχοντας πιεστεί από τις τελευταίες δυσκολες εξελίξεις στην ζωή του. Πιο συγκεκριμένα η επι 3 χρονων κοπέλα του  του εχει ζητήσει να χωρισουν λογω του ότι γνωρισε καποιον άλλον. Προβληματισμενός και σκεπτικός μπαίνει στο ταξί χαιρετώντας όπως ειναι φυσικά στα αγγλικά. Στο πίσω κάθισμα όμως βρίσκεται ήδη  μια πανέμορφη κοπέλα γύρω στα 25 η οποια πηγαινε και εκεινη προς το αεροδρομίο του Heathrow για να προλαβει την πτηση της. Ο οδηγος εξηγει στον Μιχάλη οτι παει και εκεινη στο αεροδρόμιο και τον ρωτάει αν ενοχλείται για την διπλή «κούρσα». Ο Μιχάλης γνέφει αρνητικά και το ταξί ξεκινά. Κοιτουν και 2 από το παράθυρα εξώ το βροχέρο Λονδινο όσπου καποια στιγμη χτυπά το κινητό του Μιχάλη. Ειναι από την δουλεια του , απαντά στα ελληνικά και μετά από λίγο τερματίζει την κλήση. Η Λένα ακουγοντας ελληνική γλώσσα αυθόρμητα αναφωνεί Ελληνας και συ!, και ξεκινά μια συζητήση μέχρι τον τερματισμό της διαδρομής όπου εκεί αναφέρονται στοιχεία όπως ότι «πετάνε» με την ίδια πτήση για Ελλάδα. Επίσης ότι η Λένα βρισκόταν στο Λόνδίνο για να παραστεί στα γενέθλια της καλύτερης παιδικής της φίλης την όποια ειχε να δει 2 χρόνια. Ακόμα πως σπουδαζει Αγγλική φιλολογια στο Πανεπιστήμιο Αθήνων και ότι είναι στο τελευταίο έτος. Όταν «έρχεται» η κουβέντα στο Μιχάλη λέει και εκείνος κάποια πραγματά για τον ευατό του οπως ότι δουλεύει σε μια μεγαλη εταιρεία πληροφοριακών συστημάτων και παραλληλα τελειώνει το μεταπτυχιακό του στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Στη ερώτηση βεβαια πώς και ταξιδεύεις μόνος; ο Μιχάλης απαντά πως ήθελε να κάνει ενα τέτοιο ταξίδι  απλά για την εμπειρία και λόγω του ότι το αποφασισε 2 μερες πριν ταξιδέψει και δεν μπορουσε να ερθει κάποιος μαζί του γιατί όλοι δουλευαν. Όταν φτάνουν στο αεροδρόμιο και «έρχεται» η στιγμή να πληρώσουν ο Μιχάλης πληρώνει το αντιτιμο που του αντιστοιχουσε ενώ η Λένα ψαχνει νευρικά την τσάντα της, όταν συνηδειτοποιεί ότι έχει χασει το πορτοφόλι της με όλα της τα χρήματα.Της εχουν απομεινει μόνο η ταυτότητα και το εισητηριο της πτήσης τα όποια τα ειχε σε αλλο σημειο μεσα στην τσαντα της. Παθαίνει ένα «μικρό πανικό» αλλά ο Μιχάλης της λέει οτι δεν πρέπει να ανησυχεί και προσφερεται να πληρωσει εκείνος και το δικό της αντιτιμο. Εκείνη δεν το δέχεται αρχικά αλλα όταν ο αυτοκινητηστης αρχίζει να ζητα τα χρήματα της διαδρομής άμεσα γιατι εμποδιζει την κυκλοφορία στο σημείο, η Λένα το δέχεται και υπόσχεται να τα επιστρεψει στην Αθήνα.

Φτάνωντας λοιπόν περνούν όλους τους ελέγχους του αεροδρομίου αφου εχει προηγηθει 2 ωρη καθυστέρηση όπου συζητουν συνεχώς και ανακαλύπτουν πόσα κοινά έχουν.    Μπαίνουν στο αεροπλάνο και κάθονται σε διπλανές θέσεις όπως ήταν φυσικό αφού είχαν κάνει μαζί check-in. Περνανε οι ώρες και προσγειώνται στην Αθήνα όπου η Λενα ζητάει εναν αριθμό λογαριασμού του Μιχάλη για να του καταθέσει τα χρήματα. Ο Μιχάλης της λεει πως δεν τον νοιάζουν τα χρήματα και της ζητάει το τηλεφωνό της. Εκείνη αρνείται ευγενικά και του εξηγεί πως έχει φίλο και πως δεν θα ήταν σωστο μα εκείνος πιέζει να ξαναβρεθούν. Λόγω της υποχρέωσης δέχεται να βρεθούν στην Ακρόπολη το επόμενο απογευμα και φευγουν και οι 2 προς το παρκινγκ του αεροδρομίου όπου εχουν αφήσει τα αυτοκινητά τους.

Την επόμενη μέρα βρίσκονται κάτω από την Ακροπολη και περνούν ένα απίστευτο βραδύ γεμάτο ώρες συζητησης και ενώ πάνε προς τα αυτοκινητά τους για να φυγουν έρχονται πιο κοντά. Είναι σε απόσταση αναπνοής και οταν πανε να φιληθούν χτυπά το κινητό της Λένας και βλέπει στην οθόνη την αναγνώριση κλήσης πώς είναι «ο φίλος της». Η Λένα δεν απαντα στην κλήση ,ταράζεται και προσπαθεί να κλείσει την νύχτα καληνυχτώντας τον Μιχάλη και ευχαριστώντας τον για όλα. Την ώρα που παει να φύγει η Λένα ,αρχίζει να βρέχει. Ο Μιχάλης τρέχει πίσω της  την αρπάζει από το χέρι και και για λίγα δευτερόλεπτα απλα κοιτούνται  βαριανασαίνωντας μέχρι που αρχίζουν να φιλιούνται. Η νύχτα συνεχίζεται στο σπίτι του Μίχαλη όπου εκείνο το βραδυ γινόνται «ένα». Κάποια στιγμή στο τέλος της βραδιάς η Λένα του λέει πως θέλει να φύγει. Όταν της ζητάει να την ξαναδεί εκείνη του λεει πως δεν ειναι σωστο και πως ήδη ότι εγινε δεν έπρεπε να είχε συμβει και πως θα πρεπει να το θυμουνται σαν μια γλυκιά αναμνηση. Του δίνει τα χρήματα όμως εκείνος δεν τα παίρνει παρόλο που η Λένα επιμένει. Της δίνει το αριθμό του κινητού  του τηλέφωνου όμως εκείνη δεν θέλει να τον παρει γιατί φοβαται. Εκείνη επιμένει για τα χρήματα  και της λέει ότι ο μόνος τρόπος για να τα πάρει ειναι μόνο αν της δώσει το τηλεφωνό του όπως και γίνεται.

Οι μέρες περνουν και ο Μιχάλης κάνει ότι μπορεί για να την ξαναδεί πηγαίνωντας από την σχολή της μιας και ήταν το μόνο που γνώριζε για εκείνη όμως μάταια δεν μπορεί να την βρεί. Είναι τόσο ερωτευμένος μαζί της που νομίζει ότι την βλέπει μπροστά του στο μετρο, οπου βγαίνει καποια στιγμη από το βαγόνι που ειχε επιβιβαστεί και αρχίζει και τρέχει πίσω από μια κοπέλα που της μοιάζει. Ο χρόνος κυλα και  δεν γίνεται τίποτα. Έτσι ο Μιχάλης αρχίζει να απογοητευεται. Ένα βράδυ δεν αισθανεται καλά και αποφασίζει να παει μια βόλτα με το αυτοκίνητο ακουγωντας μουσική για να ξεχαστει  και να ηρεμήσει. Περνώντας τις γειτονιές της Αθήνας βλεπει ξαφνικά την Λένα  να μπαίνει σε ένα ταξί, εκείνος την φωνάζει απο το παράθυρο αλλα η απόσταση είναι τόση που δεν τον ακουεί. Έτσι ακολουθεί το ταξί αλλα δεν μπορεί να το φτάσει μιας και προπορεύονται αρκετά αυτοκίνητα και η ωρα περνά. Καποια στιγμή το ταξί βγαίνει στην εθνική για αεροδρόμιο, ο Μιχάλης ακολουθεί και τελικά θα την συναντήσει εξω από το αεροδρόμιο. Αφήνει  το αυτοκινητό του μεσα στην μέση του δρόμου και τρέχει πίσω της. Οι υπολοιποι οδηγοί κορναρουν γιατι εχει κλείσει η κυκλοφορία. Καποια στιγμή έρχεται και η τροχαία που ειναι υπεθυνη για το σημείο. Εκείνον δεν το νοιαζει τιποτα. Της φωνάζει και τότε γυρίζει και τον κοιταζει γεματή απορία. Πάει κοντα της και τοτε η Λένα τον ρωτάει τι κανείς εδω; Ο Μιχάλης απαντά με ερώτηση. Που πας; Η Λενα του εξηγει πως φεύγει για πάντα από την Αθήνα και πως θα πάει να συνταντησει τον «φίλο της» για να συζήσουν μαζί στη Θεσσαλονίκη. Ο Μιχάλης ξεκινά να της πει πως την αγαπάει αλλα εκεινη με δακρυα στα μάτια του ζηταει να μην πει τιποτα και να φύγει. Οι τροχονομοι ερχονται προς το μερος του και του ζητανε να μετακινησει το αυτοκινητο άμεσα. Εκείνη φευγει προς την είσοδο και εκείνος προς το αυτοκίνητο. Επιστρέφει στο σπίτι του και καθεται ξαπλώμενος κοιτωντας το ταβανι,ακουγωντας μουσικη και καπνιζοντας. Μετά από ωρα χτυπά το κινητό του και ειναι Η Λένα και του ζηταει να παει προς το παράθυρο. Εκεινος πάει προς τα κει και εκλπηκτος βλεπει την Λένα στο απέναντι πεζοδρομίο και του λεει: Έχασα το πορτοφόλι μου. Μήπως θα μπορουσες ..και χαμογελα...

Ο Μιχάλης αφήνει το τηλεφωνο και τρέχει να κατεβει τις σκαλες..ανοιγει την πορτα παει προς το μερος της και φιλιούνται.....και από  τότε ζουν μαζί και ευτυχισμενοι...!