Η δική σου ιστορία αγάπης γίνεται ταινία.

Σήμερα, μετά από 5 χρόνια είμαι παντρεμένη και ευτυχισμένη με τον άνθρωπο που αγάπησα και ερωτεύτηκα με την πρώτη ματιά. Ακόμα δεν μπορώ να εξηγήσω την απύθμενη έλξη που μας ένωσε. Μια νεράϊδα από το πουμενά, μας άγγιξε με το μαγικό της ραβδί χτίζοντας το δικό μας παραμύθι. Μια μαγική στιγμή που σεβάστηκε την σπουδαιότητα του κάθε δευτερολέπτου...

(5 χρόνια πριν) Είναι Οκτώβριος, ώρα 7 το απόγευμα και η Λ. Αλεξάνδρας ασφυκτιά από την πληθώρα των οχημάτων. Ανεβάζω την ένταση του ραδιοφώνου,σιγοτραγουδάω και φλερτάρω με τις αναμνήσεις του καλοκαιριού που έφυγε. Κατεβάζω το καθρεφτάκι του οδηγού για να τονίσω τα χείλια μου με lip-gloss. Ένα σπασμωδικό χαμόγελο που ζωγραφίζεται στα χείλη μου και ένα πετάρισμα των βλεφάρων μου καθυλώνεται στον καθρέφτη. Ένα ζευγάρι μάτια από το πίσω όχημα έχουν καρφωθεί πάνω μου. Λέω : Μπα, ιδέα μου είναι. Οι κόρνες των αυτοκινήτων με ξυπνάνε από τον λίθαργο που έχω πέσει. Ο νεαρός άντρας με το κεχριμπαρένιο βλέμμα τριγυρνάει στο μυαλό μου. Κοιτάζω ξανά μέσα από τον καθρέφτη και... -εκείνος σαν να είχε μαντέψει την επόμενη μου κίνηση, μου χαμογελάει κλείνοντας μου το μάτι. Οι ματιές μας συναντήθηκαν για δευτερόλεπτα...

Η Λ. Αλεξάνδρας έχει ανοίξει και χαμογελώντας από αυτό το όμορφο συμβάν συνεχίζω το δρόμο μου στρίβοντας δεξιά για Κυψέλη και εν συνεχεία για Μαρούσι όπου και διαμένω. Κοιτάζω από τον καθρέφτη του οχήματος μου και συνειδητοποιώ ότι ο όμορφος νεαρός έχει χαράξει την ίδια πορεία με μένα. Τα ίδια στενά, την ίδια κατεύθυνση. Σταματώ έξω από το σπίτι της θείας μου να πάρω κάτι πράγματα.- σταματάει και εκείνος...Γυρνάω τον κοιτάω, και εκείνος μου χαρίζει το πιο γλυκό του χαμόγελο. ¨
Τον πλησιάζω και του λέω : Με παρακολουθείς ; Και εκείνος αποκρίνεται : Από δω και στο εξής μόνο εσένα...
Κουνάω το κεφάλι μου, χαμογελάω πέρνω τα πράγματα και συνεχίζω το δρόμο για το σπίτι μου. Οδηγώ και κοιτάζω πίσω μου, κοιτάζω πίσω μου και οδηγώ... Μου παίζει τα φώτα του και χαμογελάει. Με πιάνει φανάρι στη Λ. Γαλατσίου.Έρχεται δίπλα μου και μου λέει : Επειδή σε λίγο μένω από βενζίνη, μπορείς σε παρακαλώ να σταματήσεις κάπου δεξιά να σου μιλήσω;
Και γιατί παρακαλώ; αποκρίνομαι
Σε παρακαλώ!!! απαντάει ξανά

Η καρδιά μου χτυπάει έντονα. Είχα την αίσθηση ότι την άκουγε και ο ίδιος. Στα 200 μέτρα σταμάτησα το όχημα μου. Το βλέμμα μου είχε προσηλωθεί στον καθρέφτη καθώς έβλεπα αυτόν τον άγγελο να με πλησιάζει. Ένιωσα ένα περίεργο συναίσθημα που μου επέφερε μια μικρή ανατριχίλα. Σε κλάσματα δευτερολέπτου είδα το κοινό μας μέλλον. Μια ζωή μαζί του.

Από τις 4 Οκτωβρίου του 2004 μέχρι σήμερα είμαστε αχώριστοι και χέρι - χέρι συνεχίζουμε να ζούμε το δικό μας παραμύθι. Ο έρωτας και η αγάπη που νιώσαμε και οι δυό μας, από την πρώτη ματιά μας ένωσαν για ΠΑΝΤΑ!!! Ζούμε το κάθε λεπτό της ζωής μας με σεβασμό και ευσυνειδησία, περιμένοντας ευλαβικά την επόμενη ευλογία που θα είναι ένα παιδάκι. Ακόμα και σήμερα, είναι παρόν ο έρωτας σε περίοπτη πάντα θέση και δεν αφήνω να φύγει καμία μαγική στιγμή γιατί σέβομαι την σπουδαιότητα του κάθε δευτερολέπτου που μου αποφέρει την ευτυχία!!!