Η δική σου ιστορία αγάπης γίνεται ταινία.

Χριστούγεννα προς το τέλος Δεκεμβρίου παρασκευή η ώρα 8 το βράδυ! Είχα τελειώσει τις εβδομαδιαίες εργασίες της 2ας λυκείου που πήγαινα . Έτσι λυπών πήγα μια βόλτα για να απομακρυνθώ από τους 4 τοίχους που ήμουν κλεισμένος συνέχεια . Όπως περπάταγα σε μια στάση λεωφορείων ένα θλιμμένο  κορίτσι καθόταν εκεί και τα μάτια της έσταζαν δάκρυα, της έδωσα ένα χαρτομάντιλο για να της φύγουν !Μου είπε πως ‘ ένα χαρτομάντιλο δεν θα μπορέσει να διώξει την θλίψη που αισθάνομαι μέσα μου'. Ρώτησα μήπως μπορώ να την βοηθήσω ,μου λέει 'όχι καλύτερα να φύγεις' έκανα αυτό που μου ζήτησε μετά από ένα λεπτό γυρνάω και την βλέπω στο δάπεδο σωριασμένη  φώναξα ασθενοφόρο , τρόμαξα  γιατί δεν αισθανόμουν ότι  ζούσε . μετά από 15 λεπτά περίπου ήρθε το ασθενοφόρο και την πήγαν στο νοσοκομείο και έτσι γύρισα σπίτι. την ημέρα αυτή δεν μπορούσα να κλείσω μάτι ήθελα να φύγω απ το σπίτι και να πάω να δω αν είναι καλά το βράδυ αυτό δεν πέρναγε με τίποτα αλλά σιγά-σιγά  κατάφερε το ρολόι να δήξει 9 το πρωί πήρα τηλέφωνο το νοσοκομείο  και μου είπαν πως συνήλθε είχε πάρει πολλά ηρεμιστικά. τώρα είναι καλύτερα και σε μισή ώρα θα μπορέσετε να την επισκεφτείτε .Χαμογέλασα ετοιμάστηκα και πήγα να την δω.

Στο δωμάτιο πήγα δίπλα της και της έπιασα το χέρι , χαμογέλασε με κοίταξε και μ' είπε 'Σ' ευχαριστώ '. Ζήτησα να μου πει γιατί το έκανε αυτό ,μου είπε πως το έκανε γιατί πήγαιναν όλα στραβά στο σχολείο με απόβαλλαν χωρίς να φταίω !Κάποιος έβαλε μέσα στη τσάντα μου ένα κινητό και με κατηγόρησαν πως το πήρα, κανείς δεν με πίστεψε. Στο σπίτι μάλωσα με τους γονείς  μου .Έτσι πήρα το λεωφορείο και όπου με βγάλει ,τώρα βέβαια είναι καλύτερα ενημερώθηκαν οι γονείς μου που είμαι και έρχονται να με δουν .Της είπα πως η ζωή δεν κάνει εξαιρέσεις για κανέναν, μην το βάζεις κάτω και μην ξαναπάρεις χάπια γιατί το μόνο που κάνουν είναι να ανοίγουν τις πληγές σου περισσότερο ,υπάρχουν περιπτώσεις πολύ χειρότερες από 'σένα κι όμως ' σφίγγουν τα δόντια'... μετά μιλήσαμε γενικά ,ανταλλάξαμε ονόματα και ιδέες.
Μου λέει πως αν δεν ήσουν χτες εσύ, σήμερα μπορεί και να μην ζούσα της απάντησα πως δεν κοιμήθηκα χτες και αν πάθαινες κάτι θα τρελαινόμουνα .Φιληθήκαμε παθιασμένα και ψιθυρίσαμε Σ' αγαπώ .Ξαφνικά μπήκαν οι γονείς της μέσα! μου είπε ο πατέρας της να μην την ξαναπλησιάσω .Από τότε έχασα κάθε επαφή μαζί  της και το κινητό δεν λειτουργούσε  .Ίσως αν διαβάσει αυτή την ιστορία κάτι να την άγγιζε . Από τότε κάθε παρασκευή στης 8 το βράδυ περνάω από αυτή τη στάση και εύχομαι να την ξαναδώ