Η δική σου ιστορία αγάπης γίνεται ταινία.

Ήταν θυμάμαι πρώτη του Απρίλη. Όλο το σκηνικό μου φάνηκε σαν πρωταπριλιάτικη φάρσα. Ήταν η πρώτη φορά που έφυγα από το σπίτι μου. Ήμουν θυμάμαι 16 χρονών. Η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή όταν κατέβηκα από το τρένο. Αθήνα. Η πόλη των ονείρων μου ξετυλιγόταν μπροστά στα μάτια μου. Γκρίζα και σκυθρωπή, μα η καρδιά μου χαμογελούσε.

Εκείνη τη νύχτα παίζαμε live σ ένα μαγαζί στα Εξάρχεια με την μπάντα. Ήταν το πρώτο μου live μακριά από την πόλη μου. Πρώτη φορά έβλεπα τέτοιο κόσμο, όλοι είχαν το δικό τους προσωπικό στυλ, κάτι που δεν βλέπεις στην επαρχεία.
Τον είδα φευγαλέα μια στιγμή στην είσοδο, ένα στιγμιαίο βλέμμα που κράτησε μόνο δυο δευτερόλεπτα αλλά ήταν αρκετά για να μιλήσουν στην ψύχη μου. Όλο το υπόλοιπο βράδυ τον έβλεπα στο πρώτο τραπέζι, αν και οι προβολείς με τύφλωναν. Τον κοιτούσα όλη τη νύχτα κι ένιωθα ότι τραγουδούσα μόνο γι αυτόν. Ένα σκοτάδι τύλιξε όλους τους υπόλοιπους θαμώνες, τα φώτα της σκηνής ήταν μόνο για μας. Η συναυλία έφτασε στο τέλος της και όλοι σκορπίστηκαν στο ν χώρο. Έψαξα με το βλέμμα μήπως και τον δω. Πουθενά... Ήμουν αποφασισμένη να του μιλήσω. Γενικά ήμουν πολύ εσωστρεφής και δεν μιλούσα εύκολα σε ανθρώπους που δεν γνώριζα. Τον είδα να κάθεται μόνος του στο μπαρ. Πήγα με αποφασιστικό βήμα προς το μέρος του, μα λίγο πριν φτάσω, έχασα το θάρρος μου. Γύρισα στην παρέα μου αποκαρδιωμένη. Τα παιδιά άρχισαν τις φιλοφρονήσεις για την αγγελική φωνή μου αλλά δεν είχα όρεξη ν ακούσω. Ο μπάρμαν κέρασε σφηνάκια και είπε πως ήταν απ το παιδί . Γύρισα το κεφάλι και τον είδα να σηκώνει το ποτήρι του χαμογελώντας, του χαμογέλασα ντροπαλά...

Μετά από λίγο κι αφού είχα πιει λίγα ακόμα σφηνάκια, αποφάσισα να κάνω ακόμη μια προσπάθεια να τον πλησιάσω, όταν συνειδητοποίησα, ότι το σκαμπό που καθόταν ήταν άδειο. Είχε φύγει και είχα χάσει την ευκαιρία να τον πλησιάσω. Δεν υπήρχε τρόπος να ξανασυναντηθούμε. Γύρισα στο Βόλο, με μια αίσθηση απώλειας. Δεν ξέρω γιατί αλλά είχε αποτυπωθεί στο μυαλό μου η εικόνα του. Για χρόνια μετά η εικόνα αυτή ερχόταν στο μυαλό μου, σε ανυποψίαστες στιγμές.

Ήρθε ο καιρός που το όνειρο μου με οδήγησε ξανά στην πόλη που αγάπησα και μαζί ξύπνησαν οι θαμμένες αναμνήσεις, της πρώτης φοράς που ο δρόμος μου με έφερε στη πόλη των αντιθέσεων. Μαζί πόνος και χαρά, είναι μια μικρογραφία της ζωής και της αγάπης. Πήγα στο μαγαζί που είχα τόσες αναμνήσεις...
Τον είδα...πίσω από την μπάρα. Δούλευε εκεί! Φυσικά ήμουν σίγουρη ότι δε με θυμάται. Έτσι πήγα άνετη και παρήγγειλα ένα ποτό. Εκείνος χαμογέλασε μου έβαλε το ποτό και με κοίταξε αινιγματικά. Black Rose μου ψιθύρισε, αυτό ήταν το όνομα της μπάντας με την οποία είχα εμφανιστεί πριν τρία χρόνια, σ αυτό το μαγαζί. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι με θυμόταν κι αυτός. Αρχίσαμε να μιλάμε και δεν κατάλαβα πως πέρασε η νύχτα. Όταν έφυγα συνειδητοποίησα ότι δεν του είχα δώσει το κινητό μου, αλλά ντράπηκα να ξαναγυρίσω. Μετά από δυο βδομάδες πήγα ξανά, αλλά δεν ήταν εκεί. Είχε σταματήσει να δουλεύει εκεί. Είχα χάσει ακόμα μια ευκαιρία κι άρχισα να πιστεύω ότι τελικά δεν ήταν γραφτό.

Όμως η μοίρα τα χε τέλεια σχεδιασμένα κι έτυχε να το ξαναδώ από απόσταση, στον ηλεκτρικό. Εκείνος έβγαινε και προσπάθησα σπρώχνοντας το πλήθος που ήταν συνωστισμένο να τον ακολουθήσω άλλα οι πόρτες έκλεισαν κι έμεινα με το χέρι κολλημένο στο τζάμι να τον αποχαιρετώ σιωπηλά.
Πέρασε καιρός χωρίς να τον δω. Πήγαινα συχνά σ αυτό το μπαράκι με την ελπίδα πως θα τον συνατήσω, αλλά μάταια. Ώσπου μια νύχτα τον είδα σε μια σκοτεινή γωνιά αγκαλιά με μια κοπέλα. Δεν μπορούσα φυσικά να του μιλήσω. Απλά έμεινα να τον κοιτάζω από το μπαρ. Κάποια στιγμή τα βλέμματα μας συναντήθηκαν αλλά φάνηκε σαν να μην με πρόσεξε.

Έφυγα σκεπτόμενη πως είχα πια χάσει κάθε ευκαιρία. Όμως ήρθε στη ζωή μου μια μέρα που τα άλλαξε όλα. Θα τραγουδούσα για πρώτη φορά μπροστά σε μεγάλο κοινό. Έτσι όλη μου η σκέψη ήταν στραμμένη σ αυτό.
Η μαγική ημέρα έφτασε και ήμουν πολύ ενθουσιασμένη. Τα φώτα άναψαν κι εκείνος φάνηκε μπροστά μου. Για άλλη μια φορά ο χρόνος έμοιαζε να έχει παγώσει, η μουσική άρχισε και ταξιδέψαμε μαζί στα αστέρια. Τελευταίο τραγούδι και όλα έχουν σβήσει γύρω μου, έχω μάτια μόνο γι αυτόν, απλώνω το χέρι το αγγίζει, ανεβαίνει στη σκηνή. Το κομμάτι τελειώνει και με φιλάει για πρώτη φόρα...

Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα...