Η δική σου ιστορία αγάπης γίνεται ταινία.

ΠΟΛΛΟΙ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΚΑΠΟΥ ΕΞΩ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΑΣ ΜΙΣΟ…ΜΕΧΡΙ ΠΡΙΝ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΑ ΣΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΩΣΠΟΥ ΕΤΣΙ ΑΠΡΟΣΜΕΝΑ ΜΠΗΚΕ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΥΤΟΣ…

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ ΤΟΥ 2006:2 ΧΡΟΝΙΑ ΣΧΕΣΗΣ ΧΑΘΗΚΑΝ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ…Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΜΕ ΠΡΟΔΩΣΕ ΜΕ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ…ΜΕ ΑΠΑΤΗΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ!ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ 3 ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΑΛΛΑΞΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ…
ΤΩΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ,ΒΡΑΔΥ ,ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΝΑ ΚΑΘΟΜΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΓΚΑΚΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ…ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΘΑ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΣΕ ΜΕΝΑ…. 3 …2….1…. ΚΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΓΙΝΕ!ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΣΠΙΤΙ…ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΑ ΧΑΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ ΕΠΕΣΑ ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΓΝΩΣΤΟ…ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΑΛΛΟ ΜΑΤΙ!ΕΤΣΙ ΓΝΩΡΙΣΤΗΚΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ…ΑΥΤΟΣ ΑΜΕΣΩΣ ΝΟΙΑΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΕ ΕΙΔΕ ΚΑΛΑ…ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΚΑΤΕΛΗΞΑ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΗ ΜΟΥ…ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΔΕΙΧΝΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΛΕΓΑ…ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΕΝΙΩΣΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΗΞΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ…

ΕΤΣΙ ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΑΜΕ…ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΚΑΤΑΛΗΞΑΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ…ΕΝΙΩΘΑ ΝΑ ΞΑΝΑΖΩ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ…ΚΑΝΑΜΕ ΤΑΞΙΔΙΑ,ΜΕΝΑΜΕ ΜΑΖΙ,ΜΕ ΕΙΧΕ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΠΕΡΝΑΓΑΜΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑ…ΕΙΧΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΕΙΧΑΜΕ ΕΠΕΤΕΙΟ…ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΝΩ ΕΚΠΛΗΞΗ…ΤΟΥ ΕΙΧΑ ΠΑΡΕΙ ΕΝΑ ΝΑΙ ΜΕΝ ΜΙΚΡΟ ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΓΛΥΚΟ ΔΩΡΟ..ΜΙΑ ΣΟΚΟΛΑΤΑ LACTA!!!!ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΠΡΟΝΟΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΤΟΥ..ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΑΝΟΙΞΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΑΓΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΖΗΤΑΕΙ ΣΥΓΓΝΩΜΗ… ΕΧΑΣΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ…ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ….ΜΟΥ ΠΕΣΑΝ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΚΑΙ Η ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ ΕΚΕΙ…ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΛΕΓΕ Η ΑΛΛΗ….ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΤΡΕΧΩ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΩ…ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΑΩ ΣΠΙΤΙ ΗΞΕΡΑ ΟΤΙ ΘΑ ΜΕ ΕΨΑΧΝΕ ΕΚΕΙ…ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΜΟΝΗ!!!!ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΤΙΠΟΤΑ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΚΑΤΕΛΗΞΑΝ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΓΝΩΡΙΣΤΕΙ…Η ΩΡΑ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΒΡΕΧΕΙ…ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΣΗΚΩΘΗΚΑ ΝΑ ΦΥΓΩ…ΟΜΩΣ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΜΟΥ ΜΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ…’’ΘΑΛΕΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΜΕ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ’’ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΛΛΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΝΑ ΜΕΙΝΩ!!!!ΑΥΤΟΣ ΜΕ ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΚΑΙ ΜΟΥ ΠΕ ‘’ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ..ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ…ΑΥΤΟ ΝΟΜΙΖΩ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΩΣΤΑ(ΔΕΙΧΝΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΤΗΝ LACTA)???ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ’’…..’’ΚΑΙ ΕΓΩ’’ ΜΕ ΠΗΡΕ ΑΓΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΗΘΗΚΑΜΕ…ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ…ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ…ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2010 ΘΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΤΟ ΑΓΟΡΑΚΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑΣΟΥΜΕ ΝΙΚΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΙΘΑΝΕΙ….ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ ΜΙΚΡΗ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ…