Τι χαρά! Σήμερα θα φεύγαμε με την Μυρτώ για το πρώτο μας ταξίδι στο εξωτερικό, το πρώτο για μένα, η Μυρτώ ήδη σπούδαζε στην Ιταλία αλλά δεν είχα προλάβει να πάω γιατί την γνώρισα αρχές καλοκαιριού που είχε έρθει για διακοπές στην Ελλάδα. Είχαμε αποφασίσει πάνω στην πλάκα να πάμε στο Βερολίνο, εγώ απλά την επόμενη μέρα είχα ήδη κλείσει εισιτήρια και της έκανα έκπληξη. Ήταν το πρώτο μου ταξίδι όπως προείπα και ήμουν ενθουσιασμένος αν και ο προορισμός δεν ήταν από τις πρώτες μου επιλογές αλλά τα εισιτήρια ήταν τόσο οικονομικά και εγώ απλά ένας φοιτητής που δύσκολα τα έβγαζε πέρα, με μία δουλειά και τόσα έξοδα να καλύψω. Μετά το ταξίδι μας στο Βερολίνο η Μυρτώ θα επέστρεφε στην Ιταλία για να συνεχίσει τις σπουδές της. Δεν ήξερα τι θα γινόταν με την σχέση μας αλλά δεν το σκεφτόμουν τόσο όσο για να με ανησυχήσει.
Πήρα ένα ταξί και βρέθηκα στο αεροδρόμιο εκεί συνάντησα την όμορφη Μυρτώ, μικροκαμωμένη με μαύρα μαλλιά και καταπράσινα μάτια σαν Ζεφύρια, μόλις με είδε θυμάμαι ακόμα το χαμόγελο της ήταν τόσο λευκό και τόσο όμορφο. Επιβιβαστήκαμε στο αεροπλάνο και αρχίσαμε να σχεδιάζουμε τι θα κάναμε στο Βερολίνο. Το ταξίδι μας κράτησε περίπου 3 ώρες, όταν φτάσαμε εγώ έμεινα με ανοιχτό το στόμα.
- Εγώ θέλω να μείνω εδώ είπα τόσο δυνατά, λες και είχα περάσει μια προηγούμενη ζωή, μου φαινόταν τόσο οικεία αυτή η πόλη.
Αφού βρήκαμε ξενοδοχείο στο ανατολικό Βερολίνο αφήσαμε τα πράγματα μας και ξεκινήσαμε την επιδρομή μας στην πόλη. Επισκεφτήκαμε Μουσεία, τον Ζωολογικό κήπο, εκθέσεις ζωγραφικής, εστιατόρια με γερμανική κουζίνα και ένα σωρό άλλα αξιοθέατα. Οι μέρες περνούσαν και φτάσαμε στην προτελευταία μέρα την επόμενη μέρα θα φεύγαμε πολύ νωρίς και έπρεπε να κάνουμε διάφορα ψώνια για μικροδωράκια. Στα ψώνια μας η Μυρτώ ήθελε να ψωνίσει ρούχα. Ωχ σκέφτηκα γυναίκα και ρούχα δεν πρόκειται να προλάβουμε τίποτα αλλά της έκανα το χατίρι και πήγα μαζί της. Επέλεξε για τα ψώνια της ένα κατάστημα που υπήρχε και στην Αθήνα και εκεί έγινε ο πρώτος μας καυγάς, εξηγώντας της ότι θα κουβαλάει ρούχα που υπάρχουν και στην πόλη που ζούσαμε και μάλιστα με την ίδια τιμή. Εκείνη ανένδοτη και εγώ απλά της έκανα τελικά το χατίρι και μπήκαμε στο κατάστημα με τα γυναικεία ενδύματα.
Μπήκαμε μέσα και κάθισα σε ένα σκαμπό μαζί με τα ψώνια που είχαμε κάνει, εκείνη δοκίμαζε διάφορα ρούχα ρωτώντας εκνευριστικά αν μου αρέσουν, αν τις πηγαίνουν και ένα σωρό ερωτήσεις που κάνουν οι κοπέλες συνήθως. Βαριόμουν απίστευτα! Ώσπου σηκώθηκα και βγήκα έξω να κάνω τσιγάρο, στην έξοδο μου από το κατάστημα διασταυρώθηκαν τα βλέμματα μας , εκεί έπαθα την μεγαλύτερη πλάκα της ζωής μου, γκρεμίστηκε όλος ο κόσμος μου, ήταν κεραυνοβόλος έρωτας. Μια κοπέλα διαφορετική από τις άλλες όχι ιδιαίτερης ομορφιάς (αυτό βέβαια μπορώ να το πω σήμερα ) αλλά είχε κάτι το πολύ τραβηχτικό, άφησα το τσιγάρο και ξαναμπήκα στο κατάστημα, εκείνη διάλεγε ρούχα και εγώ απλά την κοιτούσα αλλά με προσοχή μην με δει η Μυρτώ. Μου ρίχνε κλεφτές ματιές και ένιωθα ότι χαμογελούσε αλλά μάλλον είχε καταλάβει ότι μου άρεσε. Είχα πολλά νεύρα γιατί δεν μπορούσα να της μιλήσω, σκεφτόμουν διάφορους τρόπους πώς να την προσέγγιζα χωρίς να με πάρει χαμπάρι η μικρή Μυρτώ, αχ και να είχα ένα κουμπί να το πατούσα και να την εξαφάνιζα έστω και για λίγο μέχρι να μιλήσω…εκεί που σκεφτόμουν όλα αυτά, ένιωσα το χέρι της Μυρτώ να με ακουμπάει και να μου λέει ότι τέλειωσε τα ψώνια της και εγώ απογοητευμένος ακολούθησα την Μυρτώ στο ταμείο, χωρίς να πω ούτε μια λέξη. Σκέφτηκα ότι το όνειρο μου να την γνωρίσω δεν θα πραγματοποιούταν ποτέ.
Οι σκέψεις μου με είχαν κάνει να ξεχαστώ και γυρνώντας το κεφάλι μου είδα ότι η κοπέλα αυτή ήταν ήδη στο ταμείο και ήταν έτοιμη να πληρώσει για όλα αυτά που αγόρασε, εγώ και η Μυρτώ ήμασταν ακριβώς πίσω της, αυτή γύρισε και κοίταξε προσεκτικά πίσω της και για άλλη μια φορά τα βλέμματα μας διασταυρώθηκαν, αλλά δεν μπορούσα να κάνω κάτι. Εκείνη μιλούσε στην ταμία σπαστά Αγγλικά οπότε κατάλαβα ότι δεν ήταν γερμανίδα και η προφορά της ήταν σαν ισπανική που αφού πλήρωσε με πιστωτική κάρτα κατάλαβα ότι ήταν ισπανίδα από την προσφώνηση που έκανε η ταμίας στα ισπανικά προς εκείνη, το όνομα της ήταν Λετίσια. Εκεί που στεκόμασταν σκέφτηκα αστραπιαία κάτι που ίσως θα με έκανε να της μιλήσω. Είπα στην Μυρτώ ότι θα βγω έξω και θα την περιμένω, με σκοπό να μιλήσω στην Λετίσια που με είχε αναστατώσει. Βγήκα έξω πήρα την φωτογραφική από την τσάντα μου και έκανα πως τραβούσα το κατάστημα, όμως όλες οι φωτογραφίες που έβγαζα ήταν κοντινές της Λετίσιας, είχα στα χέρια μου 4 φωτογραφίες εκ των οποίων η μία ήταν η πιο καθαρή και φαινόταν καλά οι άλλες ήταν τόσο κουνημένες από το τρακ που μου είχε δημιουργηθεί. και την στιγμή που είχα σκοπό να της μιλήσω και να της δώσω το e mail μου έστω για μια επικοινωνία. Εκείνη πλησίασε ένα άνδρα που αυτός μόλις τον πλησίασε την αγκάλιασε και την φίλησε. Η καταστροφή μου μόλις ξεκίνησε! Εκείνη τον έσπρωξε από κοντά της και κάτι του είπε και γύρισε και κοίταξε προς το μέρος μου χαμογελώντας μου. Της χαμογέλασα και εγώ αλλά η Μυρτώ είχε ήδη φτάσει δίπλα μου. Η Μυρτώ δεν είχε καταλάβει τίποτα από ότι είχε συμβεί. Συνεχίσαμε τα ψώνια μας και εγω όλη την ώρα την σκεφτόμουν τόσο πολύ και έριχνα κλεφτές ματιές στην φωτογραφία της. Κάθε φορά που την έβλεπα η Καρδιά μου χτυπούσε όλο και πιο δυνατά.
Είχε ήδη πάει πολύ αργά και επιστρέψαμε στο Ξενοδοχείο για να κοιμηθούμε γιατί θα ξυπνούσαμε πολύ νωρίς για την επιστροφή στην Ελλάδα. Δεν κοιμήθηκα ούτε ένα λεπτό η Μυρτώ κοιμόταν του καλού καιρού και εγώ κοιτούσα συνέχεια την φωτογραφία της, άυπνος όλο το βράδυ και απογοητευμένος σηκώθηκα να ετοιμαστώ, σήκωσα και την Μυρτώ και ξεκινήσαμε για το αεροδρόμιο.
Στην διάρκεια του ταξιδιού δεν έβγαλα ούτε μία λέξη το μυαλό μου είχε μείνει εκεί στο κατάστημα.
Οι μέρες περνούσαν και εγώ απέφευγα όλο και περισσότερο την Μυρτώ με διάφορες δικαιολογίες. Όμως είχε φτάσει η τελευταία βδομάδα που η Μυρτώ θα επέστρεφε στην Ιταλία για να συνεχίσει τις σπουδές της. Έτσι βρεθήκαμε ένιωθα τόσο άσχημα για την συμπεριφορά μου αλλά έπρεπε να δώσω τις εξηγήσεις που δεν είχα δώσει. Η Μυρτώ με υποδέχτηκε με το μεγαλύτερο της χαμόγελο και πριν καλά καλά ξεστομίσω το οτιδήποτε, με έβγαλε από την δύσκολη θέση και μου είπε να μην πω τίποτα. Άλλωστε η μεταξύ μας σχέση ήταν ήδη σε δύσκολη θέση λόγω απόστασης επομένως η καλύτερη λύση ήταν να μείνουμε δυο φιλαράκια. Ήταν τόσο καλή και εκεί που μου τα είπε όλα αυτά τα λόγια ανακούφισης μου, της τα εξήγησα όλα για το κατάστημα στο Βερολίνο για την Λετίσια, την φωτογραφία που την είχα τραβήξει και για τις μέρες που πέρασα σκεπτόμενος αυτήν.
- Μυρτώ είμαι πολύ δυστυχισμένος και ταυτόχρονα πολύ ερωτευμένος και δεν ξέρω τι να κάνω, της είπα με κατεβασμένο το κεφάλι και φανερά κοκκινισμένος από ντροπή γιατί δεν ήξερα πως θα το πάρει όλο αυτό που της έλεγα και γιατί ήταν το πρώτο άτομο που το εκμυστηρευόμουν. Φοβήθηκα να το πω στους φίλους μου μη και γελοιοποιηθώ.
Εκείνη όμως έδειξε πολύ ενδιαφέρον για όλο αυτό που περνούσα και μου έδωσε την λύση που έψαχνα. Μου είπε να χρησιμοποιήσω το μόνο στοιχείο που είχα, την φωτογραφία και το όνομα της και να το ποστάρω σε διάφορα γκρουπ στο face book και ίσως θα έβρισκα ανταπόκριση από άτομα που θα την έβλεπαν και θα την ήξεραν και ίσως να κατάφερνα κάτι. Το βρήκα μια πολύ καλή ιδέα μιας και δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο. Άλλα έπρεπε να φερθώ έξυπνα ούτος ώστε να μην την προσβάλλω ή να μην της δημιουργήσω πρόβλημα.
Ανέβασα λοιπόν την φωτογραφία της στο γκρουπ Βερολίνου και Ισπανίας γράφοντας σαν σχόλιο το όνομα της και αν την γνωρίζει κανείς γιατί είχε ξεχάσει κάτι σημαντικό στο ταξίδι της στο Βερολίνο χωρίς να δώσω επιπλέον πληροφορίες σχετικά με το τι είχε ξεχάσει, δεν ήξερα τι να πω. Για βδομάδες δεν είχα πάρει απάντηση από κανέναν. Επισκεπτόμουν συνεχώς τις σελίδες αυτές.
Οι μέρες περνούσαν και εγώ κολλημένος εκεί. Δεν το πίστευα ότι την είχα πατήσει έτσι.
Ξαφνικά και μια μέρα που είχα απογοητευτεί λαμβάνω μια ειδοποίηση για προσθήκη φίλου με φωτογραφία μιας χαριτωμένης γατούλας. Το όνομα ήταν ψευδώνυμο και δεν υπήρχαν φίλοι στο συγκεκριμένο προφίλ. Το έκανα πρόσθεση για να δώ πληροφορίες του ατόμου αυτού. Ήταν ένα κενό προφίλ καινούριο στο facebook. Και μόλις έκανα πρόσθεση πετάχτηκε στο δεξιό παραθυράκι έναρξη συνομιλίας.
Ήταν η Λετίσια που κάποιος φίλος της είχε δει την φωτογραφία και την ενημέρωσε. Ήμουν πολύ αγχωμένος και εξήγησα όλα όσα είχα συμβεί στην Λετίσια, όχι ότι ήμουν ερωτευμένος απλά ότι μου είχε κάνει εντύπωση. Εξηγώντας της όλα αυτά εκείνη μου είπε ότι με θυμόταν ότι από την στιγμή που είδε την φωτογραφία της αν και είχε εκπλαγεί την ταξίδεψε εκεί πίσω στο κατάστημα. Για μέρες δίναμε ραντεβού στο Msn και συνομιλούσαμε μέσω κάμερας.
Ώσπου μια μέρα δεν άντεξα και της είπα ότι θα την επισκεπτόμουν στην Ισπανία, είχα ήδη κανονίσει το Erasmus με την σχολή μου και θα πήγαινα στην Μαδρίτη που έμενε και η ίδια και σπούδαζε εκεί, για 6 μήνες.
Με το που έφτασα, πήγα και άφησα τα πράγματα μου στην εστία της σχολής. Το ραντεβού μας το είχαμε κλείσει έξω από την εστία που θα ερχόταν με το αυτοκίνητο της να με πάρει και να πάμε κάπου να μιλήσουμε. Όταν βρεθήκαμε η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή από το άγχος, είχα ξεχάσει τα ισπανικά που γνώριζα και άρχισα να μπερδεύω αγγλικά με ελληνικά και ισπανικά, τουρλού καταστάσεις. Εκείνη βλέποντας με χαμογελούσε γιατί είχε καταλάβει το άγχος μου και εκείνη δεν πήγαινε πίσω. Ήμασταν και οι δύο τρακαρισμένοι αλλά ευτυχισμένοι. Περάσαμε όλο το βράδυ μαζί συζητώντας για το Βερολίνο την φάση μέσα στο κατάστημα και της εξομολογήθηκα τι είχε συμβεί μετά το ταξίδι μου στο Βερολίνο. Εξεπλάγειν όταν μου είπε ότι περίπου το ίδιο της είχε συμβεί και εκείνης. Φιληθήκαμε και αφήσαμε τα λόγια για λίγο. Μια απίστευτη μέρα είχε περάσει και ένας έρωτας είχε ξεκινήσει. Μια ματιά ήταν αρκετή για να ξεκινήσει αυτό που ζήσαμε εκείνους τους 6 μήνες. Η σχέση μας συνεχίστηκε ακόμα και όταν έφυγα από εκεί αλλά ήταν πλέον διαδικτυακή. Έρχονταν συνεχώς στην Ελλάδα και πήγαινα και εγώ αλλά καθημερινά μιλούσαμε διαδικτυακά. Αυτό ήταν ένα όνειρο που δεν θα ξεχάσω ποτέ το έζησα και πάντα θα είναι χαραγμένο στην καρδιά μου. Ο πρώτος και πραγματικός έρωτας που δημιουργήθηκε από την πρώτη ματιά. Τίποτα πιο σημαντικό από την Αληθινή αγάπη.
Post new Comment